بررسی تطبیقی مبانی تربیت اخلاقی از منظر غزالی ومهدی نراقی

Abstract

اخلاق و تربیت اخلاقی همواره موردتوجه اندیشمندان و علمای مختلف در<br />سراسر جهان بوده است. ازاین‌رو، پژوهش حاضر باهدف استخراج آرای تربیت و تبیین وجوه<br />اشتراک و افتراق دو متفکر بزرگ اسلامی ابو حامد غزالی و مهدی نراقی درزمینهٔ مبانی<br />تربیت اخلاقی به‌منظور بهره‌گیری در دینی‌سازی تعلیم و تربیت است. تحقیق این پژوهش تحلیل تطبیقی و<br />به‌صورت اسنادی است. جمله یافته‌های تحقیق این است که هر دوعالم<br />دینی بر اساس آموزه‌های دینی در پی عرضه نظام دینی<br />تربیت هستند و دیدگاه‌های آنان در زمینه‌های مختلف<br />ازجمله مسائل مربوط به تعلیم و تربیت کاملاً برآموزه‌های دینی<br />مبتنی است. وجوه اشتراک<br />خاصی در مبانی تربیت اخلاقی از منظر غزالی و نراقی وجود دارد که؛ مرکب بودن انسان؛<br />پاک بودن سرشت انسان؛ تدریج؛ تغییرپذیری اخلاق؛ تأثیر شرایط از مهم‌ترین و اساسی‌ترین<br />مبانی تربیت اخلاقی از منظر هردو دانشمند است. در مبانی و پیش‌فرض‌های<br />تربیت اخلاقی بین این دو اندیشمند تفاوت مبنایی شاخصی وجود دارد. اشعری مسلک بودن<br />غزالی منجر به ارائه تفکر و بینش متفاوت در مباحث تربیت اخلاقی وی گردیده است. عدم<br />تمسک به روایات اهل:و رویکرد جبری داشتن در امور از این جمله است. در مبانی تربیت اخلاقی غزالی، روح تصوف حاکم است<br />و گاهی جنبه عقلی و فلسفی دارد اما نراقی در مبنای تربیت اخلاقی جنبه عرفان و عملی<br />اخلاق را رعایت نموده است.