اثر شکل فیزیکی و اندازه ذرات خوراک بر عملکرد، کیفیت تخم مرغ و ابقای نیتروژن در مرغ های تخم گذار

Abstract

به ­منظور بررسی تاثیر اندازه ذرات خوراک در جیره­های آردی و پلت، تعداد 480 قطعه مرغ تخم­گذار سویه­ هایلاین W-36 در سن 27 هفتگی انتخاب و در یک آزمایش فاکتوریل 3×2 شامل عامل شکل فیزیکی (آردی و پلت) و اندازه ذرات دانه ذرت (آسیاب شده با اندازه­های ریز، متوسط و درشت) مورد استفاده قرار گرفتند. فراسنجه­های عملکردی طی 9 هفته آزمایش رکوردبرداری و در هفته پایانی آزمایش صفات کیفی تخم­مرغ اندازه­گیری شد. در بررسی اثرات اصلی، استفاده از خوراک پلت نسبت به خوراک آردی موجب افزایش مصرف خوراک (به­ترتیب 9/97 و g 5/93)، ضریب تبدیل خوراک (به­ترتیب 94/1 و 88/1)، وزن تخم­مرغ (به­ترتیب 3/58 و g 7/57)، افزایش وزن بدن (به­ترتیب 2/73 و g 4/38)، واحد­هاو (به­ترتیب 5/81 و 5/77) و درصد زرده (به­ترتیب 9/25، 2/25) و همچنین کاهش درصد سفیده تخم­مرغ (به­ترتیب (9/63 و 6/64) شد(05/0 >P). اثر متقابل تیمار­ها بر خوراک مصرفی معنی­دار بود (001/0>P). مصرف خوراک در تیمار جیره­ آردی با اندازه ذرات ریز (g 4/92) و متوسط (g 8/93) کمتر از تیمارهای جیره پلت بود (05/0>P). ضریب تبدیل خوراک تیمار جیره آردی با اندازه درشت (85/1) کمتر از تیمار جیره پلت با اندازه ریز (99/1) بود (05/0>P) و سایر تیمارها تفاوتی را نشان ندادند (05/0