مکان‌یابی شوری خاک با استفاده از داده‌های محیطی و نمونه‌برداری هایپرکیوب در شهرستان میبد

Abstract

نقشه‌برداری رقومی روشی نوین و جایگزینی مناسب برای روش­های سنتی است. در این روش شوری خاک با یک سری متغیرهای محیطی ارتباط داده شده و سپسشوری خاک در نقاط دیگر پیش­بینی می­شود. در این پژوهش بر اساس روش هایپرکیوپ، مکان جغرافیایی 73 نمونه خاک مشخص و نمونه‌برداری و هدایت الکتریکی آن­ها اندازه­گیری شد. سپس با استفاده از مدل شبکه عصبی مصنوعی رابطه بینداده­های زمینی و متغیرهای محیطی (اجزاء سرزمین و داده­های ماهواره لندست 8) به‌دست آمد و در آخر شوری خاک درکل منطقه مورد مطالعه ارزیابی شد. نتایج تحلیل حساسیت مدل شبکه عصبی مصنوعی نشان داد، که متغیر شاخص گیاهی نرمال شده (51/39%)، شاخص گیاهی تعدیل کننده اثر خاک (60/27%)، شاخص شوری (07/27%) و شیب اراضی (80/5%)، جهت بررسی شوری خاک از اهمیت بیشتری برخوردار هستند. همچنین نتایج ارزیابی مدل ضریب تبیین 57/0 و میانگین ریشه مربعات dS/m 40/17کارآیی بالای آن را نشان می­دهد. نتایج کلی این پژوهش نشان داد که استفاده از داده­های ماهواره­ای، مدل رقومی ارتفاع و مدل­سازی با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی دارای دقت قابل قبولیاست؛ بنابراین پیشنهاد می­شود در مطالعات آینده جهت تهیه نقشه رقومی خاک از روش مشابه استفاده شود.