بررسی روش های مختلف آشکارسازی تغییرات کاربری اراضی با استفاده از تصاویر ماهواره ای (مطالعه موردی: منطقه خشک مهران)

Abstract

تهیه نقشه کاربری اراضی با استفاده از تصاویر ماهواره­ای امکان آشکارسازی تغییرات آن ­را در طول یک دوره فراهم می­سازد. روش­های­ مختلفی نیز برای آشکارسازی تغییرات وجود ­دارد. در این مطالعه از تصاویر ماهواره لندست مربوط به سال­های 1988 و 2007 استفاده و شش تکنیک آشکارسازی تغییرات در منطقه بیابانی مهران استان ایلام با مساحت 146265 هکتار مورد بررسی قرار گرفتند. تکنیک­های آشکارسازی تغییرات مورد استفاده در این مطالعه شامل تفاضل­ تصویر، آنالیز مؤلفه­های اصلی، تفاضل شاخص نرمال شده پوشش­گیاهی، آنالیز مؤلفه­های متعارف، تفاضل تسلدکپ (روشنایی) و روش مقایسه پس از طبقه­بندی هستند. در این مطالعه، به منظور تعیین آستانه در روش­هایی که نیازمند تعیین آستانه هستند از روش آماری استفاده و مشخص گردید که آستانه تغییر در منطقه مورد مطالعه با 1 انحراف از میانگین قرار دارد. پس از تعیین آستانه تغییر، مناطق دارای تغییرات کاهشی، افزایشی و بدون تغییر مشخص گردید. برای ارزیابی دقت تکنیک­های آشکار­سازی تغییرات، از نقشه واقعیت زمینی و بازدید­های زمینی استفاده شد و دقت کل و ضریب کاپا برای هرکدام محاسبه ­شد. بر اساس نتایج به­­ دست آمده مشخص­شد که روش تفاضل باند مادون قرمز به­ترتیب با دقت کل و ضریب کاپای 66/95 و 94/0 بیشترین دقت و روش تفاضل CCA₂ به ترتیب با دقت کل و ضریب کاپای 29 و 16/0 کمترین دقت را در آشکارسازی­ تغییرات کاربری اراضی منطقه مورد مطالعه دارند.