تخمین درصد پوشش گیاهی منطقه خشک ایران مرکزی با استفاده از تصاویر ماهواره ای (مطالعه موردی: حوزه شیطور، بافق)

Abstract

پوشش گیاهی به­عنوان یکی از مهم­ترین اجزای هر اکوسیستم به شمار می­رود. تعیین میزان درصد پوشش گیاهی به­منظور فهم تعاملات بین زمین و اتمسفر، تأثیر آن بر اقلیم، میزان فرسایش خاک، بررسی خشکسالی، و مدیریت منابع طبیعی بسیار ضروری است. هدف از این پژوهش، تخمین درصد پوشش گیاهی با استفاده از شاخص­های رایج پوشش گیاهی است. در این تحقیق از تصویر ماهواره­ای ALOS (AVNIR)مربوط به تیر ماه 1388 و مطالعات میدانی همزمان با گذر ماهواره در حوزة شیطور (بافق یزد) استفاده گردید. درصد پوشش گیاهی در 52 پلات تصادفی اندازه­گیری و از 17 شاخص پوشش گیاهی (ARVI, DVI, EVI, SAVI, SAVI2, TSAVI, SARVI, WDVI, NDVI, PVI, IPVI, GEMI, MSAVI1, MSAVI2, OSAVI, SR, MSR) به­منظور محاسبه­ی درصد پوشش گیاهی استفاده گردید. ارزیابی نتایج حاصل از شاخص­های گیاهی مورد استفاده، به دو روش ارزیابی تقاطعی و تقسیم داده­ها به دو دسته­ی تست و آموزشی انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که تقسیم­بندی داده­ها به دو دستة تست و آموزشی در تعیین میزان موفقیت شاخص­ها تأثیر­گذار است. بر اساس نتایج، شاخص­هایی که در محاسبه­ی خود ضرایب خط خاک را در نظر می­گیرند در مقایسه با سایر شاخص­ها، به ویژه شاخص­هایی که از ضرایب ثابت تصحیح کننده­ی اثر خاک استفاده می­کنند، از دقت مناسب­تری (R²>0.63, RMSE<3%) برخوردار هستند و می­توانند بیان­گر درصد پوشش گیاهی در مناطق خشک باشند