مطالعه تطبیقی تأثیرگذاری نور بر حس مکان خانه در خانه‌های سنتی و امروزی

Abstract

حس مکان مخلوطی از احساسات خودآگاه و ناخودآگاه است که چگونگی دریافت، تجربه و بیان افراد را شامل می‌شود و به یک مکان معنا می‌دهد. خانه به‌عنوان بستری برای زندگی انسان با سایر ابعاد زندگی او در ارتباط و کنش متقابل است. نور جزیی از ذات زندگی بوده و همچنین واسطه دیدن، درک و شناخت به نظر می‌رسد. پرسشی که در این زمینه وجود دارد این است که چه رابطه‌ای میان ویژگی‌های نور روز و حس مکان خانه بودن بر اساس تطبیق خانه‌های سنتی و امروزی وجود دارد؟ هدف از این پژوهش بررسی نور و تأثیر آن در محیط خانه با توجه به تأثیرگذاری نور در حس مکان خانه بودن می‌باشد. این پژوهش از نوع؛ توصیفی می‌باشد که با رویکرد کیفی- کمی و با روش علّی- مقایسه‌ای به کمک آزمون‌های همبستگی انجام شده است. روش گردآوری داده‌ها، کتابخانه‌ای و میدانی و ابزار گردآوری داده‌ها؛ فیش‌برداری، مشاهده، مصاحبه و پرسشنامه می‌باشد که در قسمت‌های مختلف پژوهش به کار گرفته شده اند. نتایج این پژوهش به ارائه مدلی مقایسه‌ای از ویژگی‌های نور طبیعی و حس مکان خانه بودن در خانه‌های سنتی و امروزی منجر شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که بین نور روز و حس مکان خانه بودن در خانه‌های سنتی رابطه معناداری وجود دارد که این رابطه در خانه‌های امروزی بسیار کمرنگ شده است.