مطالعه ی اثر چند حشرهکش روی مراحل مختلف زیستی پسیل آسیائی مرکبات Kuwayama Diaphorina citri در شرایط مزرعهای
(ندگان)پدیدآور
گلمحمدی, غلامرضاناصری, مهدیکیهانیان, علی اکبر
نوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
چکیده یکی از بیماریهای خطرناک مرکبات، گرینینگ یا میوه سبز مرکبات می باشد که از برخی نقاط کشور گزارش شده است. از آنجاییکه حشرهی ناقل این بیماری، پسیل آسیایی مرکبات با نام Diaphorina citri نیز در ایران حضور دارد و با توجه به مقاومت زیاد این حشره به ترکیبات حشره کش، بررسی آفت کشهای با نحوه عمل متفاوت امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. این تحقیق در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار شامل کلوتیانیدین (WG 50) به نسبت 3/0 درهزار ، استامی پراید (WP 20) به نسبت 5/0 در هزار، دیفلوبنزورون (46 SC) به نسبت 75/0 در هزار، کلوفلوآزوران (EC 50) به نسبت 4/0 در هزار، پایریپروکسیفن (10 EC) به نسبت 75/0 در هزار و تیمار شاهد (آب) با سه تکرار انجام شد. نمونه برداری از درختان یک روز قبل از سمپاشی و سه روز و 10 روز پس از سمپاشی انجام شد. برای نمونه برداری، از هر چهار جهت درخت چهار شاخه جوان 10 سانتیمتری، انتخاب و برداشت شد. درصد کارایی با استفاده از فرمول هندرسون-تیلتون محاسبه گردید. بنابر نتایج میانگین دو سال روی حشرات کامل در ده روز پس از سمپاشی، بالاترین و پایینترین درصد کارایی را حشره کشهای کلوتیانیدین و پایریپروکسیفن به ترتیب با 89/89 و 34/27 درصد نشان دادند. نتایج پس از 10 روز درصد کارایی روی پورهها در تیمارهای کلوتیانیدین، استامی پراید، دیفلوبنزورون، کلوفلوآزوران، پایریپروکسیفن بترتیب 18/83، 94/77، 08/84، 32/74 و 33/63 درصد بر آورد گردیدند. حشرهکشهای دیفلوبنزرون و پایریپروکسیفن روی حشرات کامل اثر کمتری در مقایسه با پورهها داشتند. بطور کلی همه حشرهکشها بجز پایریپروکسیفن برای کنترل پسیل مرکبات میتوانند توصیه شوند.
کلید واژگان
واژههای کلیدی: پسیل مرکباتحشره کش
نئونیکوتنوئید و ترکیبات IGRs
شماره نشریه
2تاریخ نشر
2017-08-231396-06-01
ناشر
دانشگاه تبریزUniversity of Tabriz
سازمان پدید آورنده
دانشیار بخش تحقیقات حشرهشناسی کشاورزی، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی. تهران، ایران.مربی پژوهشی بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمان. ایران.
دانشیار بخش تحقیقات حشرهشناسی کشاورزی، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی. تهران، ایران.



