افزایش عمر پس از برداشت میوه ی هلو توسط عوامل کنترل زیستی شامل دو جدایه Aureobasidium pullulans

Abstract

<strong>چکیده</strong> با توجه به ضایعات بالای پس از برداشت میوه­ی هلو و محدودیت استفاده از قارچکش­های شیمیایی، ارائه راهکارهای مناسب جهت کنترل عوامل بیماریزای پس از برداشت از ضرورت برخوردار است. ترکیبات طبیعی دارای خواص ضد قارچی و ضد میکروبی می‌توانند جهت افزایش عمر انبارمانی میوه‌های مختلف مورد استفاده قرار گیرند. با توجه به این که بیماری پوسیدگی ریزوپوسی ناشی از <em>stolonifer</em> <em>Rhizopus</em>، یکی از عوامل اصلی پوسیدگی میوه‌ی هلو در مراحل مختلف پس از برداشت است، در این تحقیق اثر آنتاگونیستی دو سویه L1 و L8 مخمر <em>pullulans</em> <em>Aureobasidium</em> بر قارچ <em>R. stolonifera</em> بر روی میوه­ی هلو در غلظت­های مختلف سوسپانسیون مخمر (10⁸، 10⁷ و 10⁶ سلول در هر میلی­لیتر) و همچنین حالت­های مختلف استفاده از این مخمر (شسته شده (WC)، فیلتر شده (FC) و اتوکلاو شده (AC) در دمای 20 درجه­ی سانتیگراد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به‌دست آمده نشان داد که فقط در حالت سلول­های شسته شده، هر دو جدایه­ی مخمر به‌طورمعنی‌داری پوسیدگی ریزوپوسی میوه­ی هلو را کنترل کردند. بین غلظت­های مختلف به‌کار رفته، بالاترین غلظت (10⁸) هر دو مخمر، بیشترین میزان کنترل پوسیدگی ریزوپوسی را بر روی میوه‌های هلو نشان داد.

<strong> </strong>