مدل سازی ساختاری در تبیین مؤلفه‌های توسعۀ پایدار اماکن ورزشی بر محیط شهری

Abstract

هدف از انجام پژوهش، مدل‏سازی ساختاری در تبیین مؤلفه‌های توسعه پایدار اماکن ورزشی (اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی) بر محیط شهری بود. جامعۀ آماری پژوهش را 650 نفر از ساکنان اطراف ورزشگاه تختی، نیروهای انتظامی، نیروهای شهرداری مستقر در اطراف ورزشگاه و مسئولین ورزشگاه تشکیل داده‏اند. حجم نمونه از طریق روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای و هدفمند به تعداد 235 نفر انتخاب شدند. پژوهش حاضر توصیفی، پیمایشی از نوع تحلیلی است. جهت جمع‏آوری داده‏ها از پرسش‏نامه استفاده شد. روایی (محتوی، همگری، واگرا) و پایایی (بارعاملی، ضریب پایایی مرکب و ضریب آلفای کرونباخ) پرسش‏نامه‏ها در حد قابل قبول و خوب بودند. نتایج حاصل از آزمون فرضیه‏ها را می‏توان توسط نرم‏افزار AMOS و با استفاده از ضرایب رگرسیونی نشان داد. یافته‏های پژوهش نشان داد، مؤلفه‏های توسعه پایدار اماکن ورزشی (اقتصادی، زیست محیطی)، بر محیط شهری تبریز تأثیرمعنی‏داری داشت، همچنین بین عامل اجتماعی توسعه پایدار اماکن ورزشی، تأثیر مثبت و معنی‏داری بر محیط شهری یافت نشد که از این میان عامل زیست­محیطی با ضریب رگرسیونی 73/0 بیشترین تأثیر را بر محیط شهری تبریز داشت. بنابراین متولیان جامعه ورزشی با ایجاد توسعه پایدار، آینده‌ای مطلوب را برای جوامع بشری تضمین می‏کنند و در آن شرایط زندگی و استفاده از منابع، بدون آسیب رساندن به یکپارچگی، زیبایی و ثبات نظام‌های حیاتی، نیازهای انسان را برطرف می‏کنند.<br />