عوامل بازدارنده ساختاری اشتغال و کارآفرینی در ورزش ایران مطالعه موردی: باشگاه‌های خصوصی

Abstract

پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل بازدارنده ساختاری اشتغال و کارآفرینی ورزش در باشگاه‌های ورزشی خصوصی انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و به روش آمیخته نوع اول (کیفی و کمی) انجام شده است. در بخش کیفی پژوهش و به منظور شناسایی موانع، از تکنیک تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری باز و محوری و در بخش کمّی از تکنیک AHP بهره گرفته شده است. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 13 نفر از خبرگان و متخصصان رشته تربیت­بدنی است. تعداد اعضای جامعه در بخش کمّی 75 نفر از مدیران باشگاه‌های خصوصی بزرگ بودند. در بخش اول فاز کمی برای ارزیابی پایایی از روش محاسبۀ سازگاری ماتریس‌های مقایسات زوجی فازی استفاده شده است. در بخش دوم فاز کمّی برای ارزیابی پایایی از سه معیار ضرایب بارهای عاملی، آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی (CR) استفاده شده است. با توجه به نتایج ارائه ‌شده موانع سیستم راهبرد (با وزن 2.356)، آزادی عمل کارکنان (با وزن 1.163)، ساختار انعطاف‌پذیر (با وزن 1.105)، سیستم مالی (با وزن 0.556)، تصمیم­گیری (با وزن 0.125)، سیستم پاداش (با وزن 0.106) و سیستم ارزیابی (با وزن 0.096) به ترتیب مهم‌ترین عوامل بازدارنده ساختاری اشتغال و کارآفرینی در ورزش در باشگاه‌های خصوصی شناسایی شد.