بررسی ارتباط سبک‌های رهبری مدیران باشگاه‌های خصوصی استان‌های غرب کشور با میزان کارآفرینی کارکنان این باشگاه‌ها

Abstract

هدف تحقیق حاضر بررسی نقش سبک‌های رهبری مدیران باشگاه‌های خصوصی استان‌های غرب کشور در میزان کارآفرینی کارکنان این باشگاه‌ها بود. روش تحقیق حاضر توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی است که به شیوه پیمایشی انجام شده است. نمونه نهایی تحقیق 480 نفر از کارکنان باشگاه‌های خصوصی غرب کشور بودند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات دو پرسشنامه محقق ساخته بود که یکی در بخش کارآفرینی (82/0Cronbach's Alpha= ) و دیگری در بخش سبک‌های رهبری بودند (74/0Cronbach's Alpha=) که روایی آن ها توسط 12 نفر از اساتید تربیت بدنی تأیید گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از بسته ی نرم افزاری SPSS 18 به منظور انجام آمار توصیفی و نرم افزار لیزرل جهت انجام تحلیل عاملی تاییدی و مدل سازی معادله ساختاری (SEM) استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل های استنباطی و مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که ضریب تأثیر سبک رهبری بر کارآفرینی معنادار بود (43/0 و 89/5T= ). ضریب تأثیر سبک رهبری مشارکتی به طور قابل توجهی معنادار می باشد (82/0 و13/8 T=). ضریب تأثیر سبک رهبری مشورتی نیز معنادار بود (45/0 و 62/6 T=). همچنین در میان سوالات مربوط به کارآفرینی " کاردانی و تدبیر"، "نیاز به موفقیت" و "کار تیمی کارکنان" بیشترین بار عاملی را داشتند. بنابراین می توان گفت که مدیران با سبک های رهبری مشارکتی و مشورتی می توانند کارکنانی کارآفرین داشته باشند