ساماندهی کالبدی و فضایی بافت فرهنگی و تاریخی شهر شیراز بر مبنای مفهوم پایداری (مطالعه موردی محورحافظ)

Abstract

<strong> </strong><br /> در طی دهه‌های اخیر، در نتیجة زیاد شدن مشکل‌های شهری، مثل آلودگی محیط زیست، مشکل‌های ترافیکی و تخریب فضاهای تاریخی و فرهنگی، بازیابی و توسعه فضاهای پیاده‌ در دنیا به یکی از محورهای برنامه­ریزی و طراحی شهری بدل شده است که از آن به‌عنوان جنبش پیاده‌گستری یاد می‌شود. شیراز نیز با توجه به وسعت و جمعیت خود با مشکل‌های مشابهی روبه‌رو است که تغییر نگرش به سمت افزایش طراحی فضاهایی با قابلیت پیاده در کنار پیاده راه‌سازی برخی محورهای عبوری در سطح شهر می‌تواند گامی مؤثر در راستای دستیابی به اهداف توسعة پایدار باشد. محور حافظ را به نوعی می‌توان قدیمی‌ترین محور عبوری شهر شیراز دانست که از این جهت پتانسیل تبدیل به یک فضای شهری پیاده-محور را دارد. بدین منظور در پژوهش حاضر امکان‌سنجی احداث و بهره‌برداری از پیاده‌راه محور حافظ مورد ارزیابی قرار گرفته است. در این پژوهش، از تکنیک SWOT بر مبنای مفهوم پایداری و با رویکرد پیاده‌محور به ویژه باتوجه به نقش گردشگری محدوده استفاده گردیده است و در نهایت راه‌کارهایی نتیجه‌بخش از جدول SWOT در قالب ابعاد چهارگانه مکان پایدار که شامل چهار مؤلفة کالبد، فعالیت، تصورها(معنا) و اکوسیستم ارائه گردید.