سعادت از منظر ابن‏ سینا و آگوستین: مطالعه مقایسه ‏ای

Abstract

<em>ابن‏ سینا فیلسوف بزرگ عقل‏گرای مسلمان سعادت انسان را رسیدن وی به کمال قوه عاقله و اتحاد با عالم عقول مجرده می داند. از نظر او سعادت امری ذو مراتب است و کامل‏ترین و عالی‏ترین مرتبه آن سعادت عقلی است. همچنین وی بیان می‏ دارد سعادت و شقاوت مطلق تنها در آخرت قابل تحصیل است. در مقابل این دیدگاه ابن‏ سینا که در بستر عقلانیت مبتنی بر وحی شکل گرفته است، آگوستین فیلسوف ایمان‏گرای مسیحی نیز سعادت را شناخت خدا و تقرب به او می‏ داند. او نیز این نوع سعادت را در این جهان خاکی قابل حصول ندانسته و ثبات و آسایش حقیقی را به جهان دیگر موکول می‏ کند. از نظر آگوستین گرچه همه انسان‏ ها به دنبال سعادت‏اند، اما سعادت حقیقی تنها از طریق مسیحیت امکان‏پذیر است. </em><em>بررسی مواضع خلاف و وفاق این دو دیدگاه نشان می‏ دهد که هر یک از این دو فیلسوف با مبانی فکری خاص خود که عمدتاً در بستر دینی ایشان شکل گرفته است بر معرفت و شناخت به عنوان سعادت حقیقی تأکید کرده ‏اند.</em>