ارزیابی کیفیت مسکن مهر؛ سنجش میزان رضایت ساکنان (نمونه‌ی موردی: پروژه‌های نگین صدرا، مهرگان، مهر رضا و وحدت بتن، شهر جدید صدرا)

Abstract

بسیاری از مجموعه‌های مسکونی ساخته‌شده در کشورمان، از یک‌ سو به‌علت جبر زندگی و یا تک‌ بعدی‌نگری و توجه به اقتصاد و فقدان توجه به بسیاری از ارزش‌های انسانی، اجتماعی، بومی و فرهنگی و از سوی دیگر به دلیل بی‌دقتی در اجرای کامل ضوابط و مقررات پیش‌بینی‌شده در قانون از تمامی معیارهای محیط مسکونی مطلوب برخوردار نیستند. مسکن مطلوب علاوه بر تأمین کردن سرپناه و تأمین آسایش باید سایر احتیاجات بشر را ازجمله نیازها و دغدغه‌هایی همچون تأمین احتیاجات روزمره، دسترسی، امنیت و ... پوشش دهد. از طرفی، دولت‌ها با انگیزه‌ها یا دلایل گوناگونی در بازار مسکن دخالت می‌کنند؛ یکی از این دلایل که لزوم حضور دولت‌ها را در بازار مسکن موجه نشان می‌دهد، تأمین مسکن اقشار کم‌درآمد است. دولت نهم نیز در پاسخ به نیاز مسکن و با توجه به اصول 31 و 43 قانون اساسی، طرح مسکن مهر را در سال 1386 معرفی کرد. سیاست یادشده پس از اجرا، حواشی گوناگونی داشته است که مهم‌ترین آن‌ها کیفیت نازل واحدهای مسکونی و نارضایتی ساکنان این واحدها می‌باشد. ازاین‌رو هدف اساسی این پژوهش، ارزیابی کیفیت مسکن و سنجش میزان رضایت‌مندی ساکنان آن است. در این راستا، فرضیه‌ی پژوهش بر این استوار است که: به‌نظر می‌رسد پروژه‌های مسکن مهر کیفیت لازم را ندارند و واژه‌ی مسکن بنا به تعاریف، آن را پوشش نداده است و ساکنان رضایت‌مندی لازم را ندارند. بر این اساس چهار پروژه از مجموع پروژه‌های مسکن مهر شهرستان شیراز (شهر جدید صدرا) انتخاب و با رویکرد رضایت‌مندی ساکنان، مقایسه‌ای تطبیقی انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی است؛ روش گردآوری اطلاعات میدانی می‌باشد و از نرم‌افزار تحلیلی Spss استفاده شده است.