بررسی امنیت زنان در فضاهای عمومی شهری (مطالعه موردی منطقه 8 شیراز)

Abstract

امنیت یکی از ملزومات زندگی و حقوق بنیادین انسانی است و دارای دو بُعد عینی و ذهنی می‌باشد که در فرآیند ارتقای امنیت باید هر دو بعد در نظر گرفته شوند. همچنین مؤلفه‌های شخصیتی در میزان درک افراد از امنیت تأثیر بسزایی دارند که عمدتاً شامل سن و جنسیت و... می‌باشند که از این میان، جنسیت پیش بینی کننده ترین عامل محسوب می‌شود که تأکید اصلی این پژوهش نیز می‌باشد. هدف این پژوهش بررسی امنیت فضاهای عمومی شهری از دیدگاه زنان منطقه 8 شیراز است و جامعه آماری زنان بالای 15 سال منطقه 8 شهر شیراز قرار داده شده است.روش تحقیق در این پژوهش بر اساس هدف کاربردی و بر اساس ماهیت توصیفی- تحلیلی می‌باشد که اطلاعات آن به صورت مطالعات میدانی و با استفاده از پرسش‌نامه و مصاحبه جمع‌آوری گردیده است، که نتیجه حاکی از آن بود که بین ویژگی‌های فردی زنان و دیدگاه آنها از عوامل ایجاد ناامنی در فضاهای مختلف شهری رابطه وجود ندارد همچنین بین انواع اغتشاشات محیطی و عدم احساس ایمنی و امنیت زنان در فضای شهری نیز رابطه وجود دارد و عوامل موثر برافزایش ترس از جرم در فضای شهری از دیدگاه زنان متفاوت است.