بررسی نظام مداخله بهینه برای بهسازی و نوسازی پهنه‌های فرسوده کلان شهر شیراز

Abstract

حفظ پویایی و ارتقاء نوآوری سازمان‌های محلی در مدیریت پهنه‌های فرسوده نیازمند تجزیه و تحلیل صحیح محیط، انتخاب بهترین اهداف و راهبردها، ارتقاء توانمندی­ های سازمان و اقدام مؤثر در جهت تأمین هدف­های تدوین شده است. بی­ شک دست‌یابی به این مهم، فارغ از مطالعه، پژوهش در امور امکان­ پذیر نمی­ باشد. این پژوهش با توجه به فلسفه وجودی و ظرفیت­ ها و توانمندی­ های نظام مداخله کننده در بافت فرسوده شهر شیراز با روش تحلیلی-توصیفی به انجام مطالعه و پژوهش درخصوص عملکرد دستگاه‌های مرتبط می ­پردازد، تا انجام فرآیندهای پیش گفته را برای مدیران، صاحب نظران و پژوهشگران حوزه مدیریت شهری تسهیل نماید و با توجه به اهمیت موضوع، بر این باور است که زمینه دست‌یابی به هدف مورد نظر که دست یابی به نظام بهینه مداخله برای بهسازی و نوسازی پهنه‌های فرسوده شهر شیراز می‌باشد، جزء در سایه مدیریت یک پارچه و عملکرد بهینه نهادهای سازمانی در خصوص تسهیل گری، بهسازی و نوسازی ممکن نمی‌باشد. نباید تصور کرد که یک پارچگی مدیریتی اکسیری است که به خودی خود مشکلات کلان شهر شیراز را چاره می‌کند و همچنین صرف افزایش کارایی و جلوگیری از هم پوشی‌ها و تباینات در یک پارچگی مدیریتی برای مشکلات عظیم شهر شیراز کافی نیست و لازم آنست که بارویه و شیوه مدیریتی دگرگون شده ای در جهت در برگیرندگی تمامی کنشگران توسعه کلان شهر شیراز اقدام نمود. در ادامه به بررسی الگوی دفاتر تسهیل گری در محلات شهر شیراز به عنوان نظامی تسهیل گر با عملکرد هماهنگ کننده در راستای مداخله بهینه برای بهسازی و نوسازی پهنه‌های فرسوده پرداخته می‌شود و در نهایت راه کارهایی در خصوص عملکرد بهینه آنها پیشنهاد شده است.