واکاوی مفاهیم معماری بومی گیلان در انطباق با شاخصه‌‌های پایدار معماری ایرانی

Abstract

معماری ایرانی بسط دهنده شعور انسان در ساخت و در بطن این معماری، شمایل گوناگون تحت تأثیر این اندیشه واحد می‌باشد. چند دهه از مطرح شدن معماری پایدار می‌گذرد و راهکارهای بسیاری، توسط آن، برای حل بحران‌های معاصر ارایه شـده اسـت؛ ولی همچنان مشکلاتی در سر راه ایجاد معماری پایدار وجود دارد. به نظر می‌رسد که بـا رفـع موانـع از طریـق توجـه بـه ارزشهـا و ویژگیهای معماری بومی، می‌توان آن را کامل نمود. علی‌رغم تفاوت ویژگی‌های کالبدی و کارکردی معماری گیلان در پاسخ به نیازهای اقلیمی با دیگر نقاط ایران، به نظر می‌رسد که رد شاخص‌های معنایی معماری ایرانی در این بوم قابل تشخیص است. در این پژوهش در پی تطبیق ویژگی‌های معماری ایرانی در معماری مسکن بومی گیلان با در نظرگیری شاخصه‌های پایداری برآمدیم. برای نیل به مقصود از روش پژوهش تحلیلی- توصیفی و استدلال منطقی در بخش مبانی و از روش تطبیقی در بخش مطالعه میدانی مرتبط با تحلیل ویژگی‌های خانه‌ها بهره گرفته شده است و در نهایت، نتیجه‌گیری همخوانی شاخص‌های معنایی (پایداری) معماری ایرانی در معماری منطقه گیلان مطرح می‌گردد.