بررسی تأثیر غذادهی با پروبیوتیک بر افزایش مقاومت در برابر آئروموناس هیدروفیلا و تغییر جوامع باکتریایی دستگاه گوارش ماهی سوف سفید

Abstract

<strong>مقدمه:</strong> در پژوهش حاضر، اثر غذادهی <em>لاکتوباسیلوس برویس </em>MF01 بر میزان بقای باکتری‌های کل و باکتری‌های لاکتیک‌اسید روده ماهی و تغییر جوامع باکتریایی دستگاه گوارش ماهی سوف سفید بررسی شد. <strong>مواد و روش‏‏ها:</strong> باکتری <em>لاکتوباسیلوس برویس</em> از روده ماهی سوف سفید جداسازی و با آزمایش‌های بیوشیمیایی و مولکولی تأیید شد. ماهیان شش هفته با <em>لاکتوباسیلوس برویس</em> در دوزهای 10⁸ و 10¹⁰ (تعداد کل فلور باکتریایی بر گرم) و شاهد غذادهی و خون‌گیری در پایان دوره غذادهی انجام و سپس با 10⁸× 5/4 (تعداد کل فلور باکتریایی بر میلی‌لیتر) باکتری <em>آئروموناس هیدروفیلا</em> مواجهه‌سازی شدند. نرخ بقای ماهیان به‌طور روزانه طی دوره هفت روزه ارزیابی شد. باکتری‌های روده‌ای شامل لاکتیک‌اسید باکتری‌ها و باکتری‌های کل روده در زمان‌های مختلف (دو، چهار و شش هفته) و دو هفته پس از توقف غذادهی با پروبیوتیک روی محیط پلیت‌کانت آگار و محیط لاکتوباسیلوس آگار (ام‌آر‌اس آگار) بررسی شد. <strong>نتایج: </strong>تعداد باکتری‌های لاکتیک‌اسید و تعداد کل باکتری‌های میکروبیوتای روده‌ای در تیمارهای پروبیوتیک به‌طور معناداری بیشتر از گروه شاهد بودند (05/0<strong><em>P</em></strong><strong><</strong>). بیشترین تعداد باکتری‌های لاکتیک‌اسید در تیمار 10¹⁰(تعداد کل فلور باکتریایی بر گرم) <em>لاکتو باسیلوس برویس</em> مشاهده شدند. در دو هفته اول، باکتری‌های لاکتیک‌اسید از روده گروه شاهد جداسازی شدند و پس ‌از آن، هیچ‌ باکتری لاکتیک‌اسیدی از روده شاهد جداسازی نشد. پس از قطع غذادهی با پروبیوتیک، تعداد باکتری‌های کل و پروبیوتیک در تمام تیمارها کاهش یافتند و بیشترین و کمترین میزان بقا به‌ترتیب در تیمارهای <strong>A1</strong> (86 درصد) و شاهد (60 درصد) دیده شد. <strong>بحث و نتیجه‏گیری:</strong> نتایج بررسی حاضر نشان دادند افزودن <em>لاکتوباسیلوس برویس </em>به جیره ماهی سوف سفید سبب افزایش معنادار میزان باکتری‌های لاکتیک‌اسید، باکتری‌های کل روده‌ای ماهی و میزان بقای آن نسبت به گروه شاهد (تزریق) می‌شود.