ردیابی شایع ‏ترین ژن‏ های مقاومت آنتی ‏بیوتیکی در ایزوله ‏های اسینتوباکتر بومانی جدا شده از عفونت‏ های بیمارستانی و بررسی الگوی مقاومت آنتی‏ بیوتیکی در آن ‏ها

Abstract

<strong>مقدمه:</strong> <em>اسینتو باکتر</em> <em>بومانی</em> یک کوکوباسیل گرم منفی است که در طبیعت انتشار وسیعی داشته و به عنوان یکی از عوامل مهم عفونت‏های بیمارستانی محسوب می‏شود. به واسطه ایجاد مقاومت‏های آنتی‏بیوتیکی در این باکتری، مشکلات فراوانی در درمان موفقیت آمیز بیماران و در پی آن مرگ و میر آن‏ها ایجاد شده است. مطالعه حاضر با هدف ردیابی شایع‏ترین ژن‏های کد کننده مقاومت آنتی‏بیوتیکی در ایزوله‏های <em>اسینتو باکتر</em> <em>بومانی</em> جدا شده از عفونت‏های بیمارستانی انجام شده است‏‏. ‏‏‏ <strong>مواد و روش‏‏ها:</strong> این مطالعه توصیفی در دو بیمارستان شهر تهران بر روی 121 ایزوله <em>اسینتوباکتر بومانی</em> جدا شده از عفونت‏های بالینی انجام شد. پس از شناسایی ایزوله‏ها با استفاده از روش‏های بیوشیمیایی، الگوی مقاومت آنتی‏بیوتیکی ایزوله‏ها به دو روش انتشار دیسک و روش مولکولی (برای ردیابی ژن‏های کد کننده مقاومت آنتی‏بیوتیکی) تعیین شد. ‏‏‏<strong>نتایج:</strong> از تعداد 121 ایزوله <em>اسینتوباکتر بومانی</em> جدا شده از نمونه‏های عفونی، بیش‏ترین مقاومت به آنتی‏بیوتیک تتراسایکلین با فراوانی 90/90 درصد و بیش‏ترین حساسیت به آنتی‏بیوتیک‏های کلرامفنیکل، نیتروفورانتوئین و مروپنم با فراوانی 65/1 درصد مشاهده شد. فراوانی حضور ژن‏های <em>dfrA1</em><em>، </em><em>tet (A)</em><em>، </em><em>aac (3) - IV</em><em>، </em><em>sul1</em><em>، </em><em>tet (B)</em><em>، </em><em>aadA1</em><em>، </em><em>qnr</em><em>، </em><em>CITM</em><em>، </em><em>bla_SHV</em><em>_،</em><em>sim</em><em>، </em><em>vim</em><em>، </em><em>Oxa-58-like</em><em>، </em><em>Oxa-24-like</em><em>، </em><em>imp</em><em>، </em><em>Oxa-51-like</em><em>، </em><em>Oxa-23-like</em><em>، </em><em>cat1</em><em>، </em><em>cmlA</em>به ترتیب 79 (28/65 درصد)، 71 (67/58 درصد)، 68 (19/56 درصد)، 67 (37/55 درصد)، 44 (36/36 درصد)، 41 (88/33 درصد)، 29 (96/23 درصد)، 28 (14/23 درصد)، 24 (83/19 درصد)، 17 (04/14 درصد)، 16 (22/13 درصد)، 14 (57/11 درصد)، 12 (91/9 درصد)، 10 (26/8 درصد)، 9 (43/7 درصد)، 8 (61/6 درصد)، 5 (13/4 درصد) و 3 (47/2 درصد) بود. ‏‏‏ <strong>بحث و نتیجه ‏گیری: </strong>وجود مقاومت آنتی‏بیوتیکی چندگانه در ایزوله‏های مورد مطالعه، استفاده از روش‏های مولکولی در کنار آزمون آنتی بیوگرام برای انتخاب مؤثرترین آنتی‏بیوتیک در درمان عفونت و لزوم برقراری نظام مراقبت آنتی‏بیوتیکی به منظور موفقیت در‏ برنامه کنترل عفونت را در آینده نشان می‏دهد.