چالش‌های یگان‌های دریابانی در برقراری امنیّت مرزهای آبی (مطالعۀ موردی: اروندرود)

Abstract

هدف مقالۀ حاضر شناخت چالش‌های یگان‌های دریابانی در برقراری امنیّت مرزهای آبی اروند است تا با بررسی این چالش‌ها به منظور دستیابی به یک الگوی امنیّت‌ساز برای مدیریّت بهتر مرز آبی این منطقه حسّاس با توجه به حضور قدرت‌های فرامنطقه‌ای در آن‌سوی مرز گام مهمی در تحقق امنیّت پایدار منطقه برداشته شود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است و از نظر روش پیمایشی ـ توصیفی می‌باشد. جهت گردآوری مطالب از روش‌های کتابخانه‌ای، مطالعۀ اسنادی و ابزار پرسش نامه استفاده شده است. جامعۀ آماری این مقاله عبارت است از کارکنان پایگاه دریابانی آبادان به تعداد 14 پاسگاه که مشتمل بر 220 نفر می‌باشند. حجم نمونه بر اساس جدول اچ .س بولا شامل140 نفر تعیین گردیده است. روایی و پایایی پرسشنامه با مطالعۀ منابع، انجام تست، اخذ نظر کارشناسان و با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ با مقدار 79 % تایید گردید. نتایج حاصله نشان می-دهد که مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار بر مقولۀ امنیّت اروندرود به دو بخش عمده برون‌ساختاری و درون‌ساختاری تقسیم می‌شود. از جمله پیشنهادات مؤثر برای سامان‌دهی وضع موجود می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد: اوّل طرّاحی یک الگوی آموزش بر اساس انجام یک نیاز‌سنجی میدانی برای ارتقای سطح دانش تخصّصی عوامل دریابانی و دوّم تقویت پاسگاه‌های مرزی از نظر تجهیزات و نیروی آموزش دیدۀ علاقمند به خدمت در مرز.