رویکرد آینده پژوهانه به تدوین استراتژی فوق فعال مرزبانی و ملت‌سازی، بر مبنای عدالت بین‌قومی

Abstract

زمینه و هدف: اهمیت مرز‌ها و مناطق مرزی، ضرورت امنیت را ایجاب می‌نماید و جهت ایجاد امنیت مرز‌ها، نقش قومیت‌های ساکن در حاشیه مرز‌ها بسیار مهم است. سکونت اقوام گوناگون ایرانی در مناطق مرزی، ممکن است زمینه‌ساز بروز انواع بحران‌های منطقه‌ای شود؛ اما در مقابل، به طور طبیعی هر یک از قومیت‌ها ظرفیت قابل‌توجهی برای ادغام در مصالح ملی، مشارکت سیاسی و حفظ و حراست از کشور نیز دارند. این مقاله قصد دارد ابعاد گوناگون درگیر ساختن اقوام ایرانی در امر مرزبانی و نیز منابع بالقوه تعلقات ملی و تمایل به گسست را بررسی نموده و متناسب با ظرفیت مذکور، استراتژی فوق فعال مرزبانی را پیشنهاد دهد. روش:در این مقاله، ضمن اقدام‌پژوهی تاریخی و تفسیر‌گرایانه استراتژی فوق فعال ملت‌سازی، به ابعاد گوناگون درگیر ساختن اقوام ایرانی در امر مرزبانی پرداخته شده است؛ سپس با روش تحلیل محتوای اسنادی، منابع بالقوه تعلقات ملی و تمایل به گسست اقوام گوناگون بررسی شده است؛ جامعه آماری این پژوهش، خبرگان و متخصصان در زمینه مدیریت دولتی، مطالعات سیاسی، امنیت ملی، عدالت بین قومی، جغرافیای سیاسی، مطالعات انتظامی، دفاع ملی و خط‌مشی گذاری می‌باشند که به روش گلوله برفی، 27 نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. یافته ها و نتایج:در این پژوهش، عوامل: 1. توسعه عدالت اجتماعی و توزیع متناسب فرصت‌های رشد، 2. طرح‎های ادغام یا هم افزایی فرهنگی- زبانی اقوام گوناگون با هویت ایرانی، 3. توسعه عدالت اجتماعی، 4. افزایش طرح‎های توسعه بین‌منطقه‌ای میان ذینفعانی از اقوام گوناگون، و 5. افزایش سطح مشارکت و ادغام سیاسی اقوام گوناگون و اولویت‌بندی منافع عامه در طرح خط‌مشی‌گذاری عمومی جامعه، به مثابه خط‌مشی‌های فوق فعال برای توسعه وحدت ملی شناسایی شدند کهدر هنگام تصمیم‌گیری‌های توسعه و حراست از مرزها، ملاحضاتی را ضروریمی سازند.