پیشگیری از رفتارهای بزهکارانه و جرم و جنایت با رویکرد تقویت ارزش‌های دینی و معنوی

Abstract

دین به عنوان وجه اصلی امتیاز بشر در طول تاریخ همواره به عنوان یک بخش از زندگی انسانی بوده است و حتی افراد غیر مذهبی ممکن است در زمان‌های بحرانی به خدا یا قدرت‌های غیر طبیعی متوسل گردند. مذهب نقش مهمی در رویارویی‌های فرد با تنیدگی‌های زندگی دارد و تعدیل گر بحران‌های شدید زندگی است. افراد مذهبی دارای خشنودی بیشتری از زندگی هستند، شادمانی و نشاط بیشتری دارند و در مواجهه با رویدادهای زندگی، پیامدهای روانی- اجتماعی منفی کمتری را نشان می دهند. نتایج تحقیقات مختلف حاکی از آن است که مذهب با رفتارهای بزهکارانه رابطه منفی دارد و این رابطه، مستقل از سایر عوامل پیش بینی کننده در جمعیت‌های گوناگون است. علی رغم این که تعداد کمی از مطالعات رابطه بین مذهب و بزهکاری را به هنگام کنترل سایر متغیرها بررسی کردند، با این حال نتایج به دست آمده در مورد رابطه بین این دو متغیر با کنترل متغیرهای دموگرافیک و اندازه‌های کنترل اجتماعی نیز معنادار به دست آمد. شواهد اضافی مبنی بر رابطه منفی بین مذهب و بزهکاری در مطالعات فراتحلیل نیز تأیید شده است و تفاوت‌های جزیی بین نتایج به دست آمده، حاصل مفهوم سازی‌های متفاوت از بزهکاری و مذهب و روی آوردهای مختلف روش شناختی است. هنگامی که ارزش‌های معنوی در یک جامعه کاهش می یابد، بی بند و باری جنسی رواج می یابد، ارزش‌های اخلاقی در افراد جامعه ناپدید می گردد، تعهد افراد خانواده کاهش می یابد، رفتارهای نامشروع جنسی افزایش می یابد، و بالاخره جرم و جنایت در جامعه امری عادی تلقّی می گردد. بر این اساس با توجه به تأثیر مثبت و مؤثر نگرش‌های مذهبی بر بهزیستی و رضایت افراد از زندگی، خشنودی و شادمانی بیشتر در افراد با گرایش‌های مذهبی بالاتر، نقش مثبت اعتقاد به خدا و تعهد معنوی در زندگی؛ مقاله حاضر با هدف بررسی نقش ارزش‌های دینی و معنوی در پیشگیری از رفتارهای جرم و جنایت در جامعه، سعی می کند به طور ضمنی راهکارهای لازم را در این ارتباط ارائه نماید.