بررسی سطح سرمی روی در کودکان 12-6 ساله مبتلا به پرخاشگری مراجعهکننده به کلینیک روانپزشکی شهر رفسنجان در سال 1395
(ندگان)پدیدآور
آقا محمد حسنی, پروینحاجی زاده, محمدرضاصیادی, احمدرضاجعفری, محمدنوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
مقدمه: پرخاشگری در دوران کودکی عامل مهمی برای بروز رفتارهایی چون گرایش به بزهکاری، ترک تحصیل و خشونت در نوجوانی و بزرگسالی است. در این بین، عنصر روی، نقش مهمی در رشد و تکامل مغز و رفتار دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین سطح سرمی روی در کودکان 12-6 ساله دچار پرخاشگری انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی، 69 کودک دارای علائم پرخاشگری مراجعهکننده به کلینیک روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال 1395 و 69 کودک بدون علائم پرخاشگری پس از مصاحبه بالینی وارد مطالعه شدند. والدین، پرسشنامه پرخاشگری Shahim را تکمیل نمودند. سطح سرمی روی به روش اسپکتروفتومتری اندازهگیری شد. دادهها با آزمونهای آماری t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون بررسی گردیدند. یافته ها: از 138 کودک، 97 نفر (3/70%) پسر بودند. میانگین و انحراف معیار سطح سرمی روی در کودکان پرخاشگر به طور معنیداری کمتر از میانگین سطح سرمی روی کودکان سالم بود (015/0=p) (به ترتیب 77/12±07/75 و 15/15±96/80 میکروگرم بر دسیلیتر). اختلاف میانگین سطح سرمی روی بر حسب جنسیت معنیدار نبود. ارتباط سطح سرمی روی با میانگین نمرات پرخاشگری کلی (048/0 =p، 169/0- =r) و پرخاشگری جسمی (011/0 =p، 216/0- =r) کودکان معنیدار و معکوس بود. نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر، حاکی از کمبود سطح سرمی روی در کودکان مبتلا به پرخاشگری در مقایسه با کودکان سالم شهر رفسنجان بود. شایسته است والدین و متولیان بهداشت و سلامت جامعه بهویژه در مدارس، نسبت به شناسایی و درمان به موقع اقدام نمایند تا از تبدیل رفتار پرخاشگرانه در کودکی به رفتار بزهکارانه در بزرگسالی کاسته شود.
کلید واژگان
پرخاشگریروی
کودکان
شماره نشریه
3تاریخ نشر
2019-09-231398-07-01
ناشر
دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجانRafsanjan University of Medical Sciences
سازمان پدید آورنده
استادیار، گروه روانپزشکی، واحد توسعه تحقیقات بالینی، مرکز آموزشی درمانی مرادی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.استادیار، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات پزشکی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
استادیار، گروه روانپرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
پزشک عمومی، واحد توسعه تحقیقات بالینی، مرکز آموزشی درمانی مرادی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.




