مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیکال در افزایش بازداری رفتاری و کاهش فعال‌سازی رفتاری مردان سوءمصرف‌کننده مواد

Abstract

<strong>مقدمه: </strong>امروزه درمان­های موج سوم در روان­درمانی به جای چالش با شناخت­ها، بر آگاهی و پذیرش از هیجان­ها، شناخت­ها و رفتارها تأکید دارند.هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیکال در بازداری رفتاری و فعال­سازی رفتاری مردان سوءمصرف­کننده مواد بود.<br /> <strong>مواد و روش</strong><strong>­</strong><strong>­ها</strong><strong>:</strong> در این مطالعه از نوع نیمه­تجربی، جامعه آماری سوءمصرف­کنندگان مواد شهر کرمانشاه در سال 1396 بودند. 60 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی ساده در سه گروه بیست نفری (دو گروه آزمایش و یک گروه گواه) قرار گرفتند. گروه­های درمان پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیکال هر کدام 10 و 12 جلسه تحت مداخله قرار گرفتند و گروه گواه مداخله­ای دریافت ننمود. ابزار گردآوری داده­ها مقیاس بازداری رفتاری و فعال­سازی رفتاری بود که در سه مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری سه ماهه اجرا شد. داده­ها با روش­ تحلیل واریانس با اندازه­های تکراری تجزیه و تحلیل شدند.<br /> <strong>یافته‌ها:</strong> بین میانگین نمرات پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری گروه­های آزمایش تفاوت معنی­داری وجود داشت (001/0p£). مقایسه گروه­های درمانی حاکی از آن بود که بین درمان پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیکال در بازداری رفتاری و فعال­سازی رفتاری تفاوت معنی­داری وجود ندارد.<br /> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> با توجه به تأثیر درمان پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیکال در بازداری رفتاری و فعال­سازی رفتاری مردان سوءمصرف­کننده مواد، این درمان برای بازداری رفتاری و فعال­سازی رفتاری مردان سوءمصرف­کننده مواد توصیه می­شود.