اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر سبک‌های مدیریت تعارض زوجین پرتعارض

Abstract

<strong>مقدمه: </strong>یکی از عوامل بسیار مهمی که باعث بهبود و یا از هم‌پاشیدگی روابط زوجین می‌شود، شیوه‌ای است که از آن برای مدیریت تعارض‌هایشان استفاده می‌کنند. رفتاردرمانی دیالکتیکی (Dialectical Behavior Therapy) مدت کوتاهی است که از لحاظ نظری، کتابی را برای حل تعارضات زوجین ارائه داده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر سبک‌های مدیریت تعارض زوجین پرتعارض انجام شد.<br /><br /> <strong>مواد و روش‌ها: </strong>طرح پژوهش به‌صورت نیمه تجربی و از نوع پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه این پژوهش را کلیه زوج‌های دارای تعارض استان قم تشکیل می‌دادند. ۳۰ زوج انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌ها جایگزین شدند. از پرسشنامۀ سبک‌های مدیریت تعارض Rahim در پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. برنامه آموزش DBT، در 11 جلسه برای گروه مداخله، هفته‌ای ۲ ساعت، برگزار شد. پس از انجام پس‌آزمون، داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند.<br /><br /> <strong>یافته‌ها: </strong>نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره برای سبک‌های حل تعارض سازنده (21/5۱=F)، سبک‌های غیرسازنده تعارض (15/46=F) نشان داد که بین گروه‌های مداخله و کنترل تفاوت معنی­داری وجود دارد (001/0p