نقش پیش‌بینی کننده جهت‌گیری مذهبی و سبک‌های فرزند‌پروری در سلامت روان دانش‌آموزان متوسطه شهرستان بوکان در سال 1392

Abstract

خلاصه مقدمه: اختلال در سلامت روان، پیشرفت فرد و هم چنین توانایی او را در انجام وظایف محوله دچار اختلال نموده و تحقیقات نشان می‌دهد ابعاد جهت‌گیری مذهبی و سبک‌های فرزند پروری نقش به سزایی در ارتقای سلامت روان و بهزیستی روانشناختی فرد دارد. پ ژوهش حاضر با هدف تعیین نقش پیش‌بینی کننده جهت‌گیری مذهبی و سبک‌های فرزند پروری در سلامت روان دانش‌آموزان انجام شد. مواد و روش‌ها : این مطالعه بر روی 278 دانش‌آموز (124 پسر، 154 دختر) مقطع متوسطه شهرستان بوکان انجام گرفت. از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا مقیاس جهت‌گیری مذهبی الپورت، پرسشنامه سلامت عمومی و پرسشنامه سبک فرزند پروری بامریند را تکمیل کنند. داده‌ها پس از جمع‌آوری با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 19 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. به منظور بررسی رابطه بین متغیرها، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد جهت‌گیری درونی و سبک های فرزند پروری مقتدرانه و آسانگیر با سلامت روان همبستگی مثبت معنادار و همچنین سبک استبدادی وجهت گیری بیرونی با سلامت روان رابطه منفی معنادار دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد سلامت روان توسط جهت‌گیری مذهبی و سبک‌های فرزند پروری پیش‌بینی می‌شود. نتیجه‌گیری : این مطالعه نشان داد که بین جهت گیری مذهبی و سبک های های فرزند پروری با سلامت روان رابطه معناداری وجود دارد و سبک فرزند پروری و جهت‌گیری مذهبی به عنوان عامل تأثیرگذار بر سلامت روانی نیازمند توجه بیشتری در تحقیقات بالینی هستند.