بررسی فراوانی مسمومیت عمدی در شهر رفسنجان در سال‌ 1387

Abstract

خلاصه زمینه و هدف: یکی از راه‌های خودکشی، ایجاد مسمومیت توسط فرد یا Self poisoning است که از دلایل عمده مراجعه به بخش‌های اورژانس و سومین عامل مرگ در جوانان گزارش شده است. با توجه به متفاوت بودن اپیدمیولوژی مسمومیت عمدی، مطالعه حاضر با هدف بررسی فراوانی مسمومیت عمدی در مراجعه‌کنندگان به اورژانس بیمارستان علی‌ابن‌ابیطالب (ع) شهر رفسنجان طراحی گردید. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی کلیه پرونده‌های مربوط به موارد مسمومیت عمدی در مراجعین به بخش اورژانس، در 6 ماهه اول سال 1387 مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات دموگرافیک، نوع سم، یافته‌های بالینی، مدت بستری و سرانجام بیماران، از پرونده آنان استخراج گردید و در چک لیست ثبت شد. اطلاعات با استفاده از آزمون‌های t ، Anova و مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: در محدوده زمانی این مطالعه، تعداد 280 مورد مسمومیت عمدی ثبت گردیده بود. از این تعداد 93/53درصد مربوط به بیماران مؤنث بود. میانگین سن افراد 89/7 ± 98/23 سال و بیشترین موارد مسمومیت در سنین 30-11 سال بود. در 1/66% موارد، مسمومیت در اثر استفاده از دارو رخ داده بود. بین داروی استفاده شده و جنسیت اختلاف آماری معنی‌دار مشاهده گردید(000/0= p ). در بیشتر موارد از بنزودیازپین‌ها برای ایجاد مسمومیت استفاده شده بود. چهار مورد (64/1%) مسمومیت عمدی منجر به فوت گردیده بود. آزمون آماری ارتباط معنی‌داری از نطر میزان مرگ و میر و جنسیت نشان نداد. نتیجه­گیری: بالاتر بودن میزان مسمومیت عمدی در زنان و جوانان حاکی از لزوم توجه بیشتر به مسائل خاص این گروه از افراد و برنامه‌ریزی جهت پیشگیری از ارتکاب به خودکشی می‌باشد. نحوه توزیع دارو توسط داروخانه‌ها و نگهداری داروها در منزل بایستی مورد بازنگری قرار گیرد.