جایگاه مفهوم قرآنی تذکر در رسانۀ دینی

Abstract

<em>در این مقاله، مفهوم «تذکر» که به عنوان یکی از اصول تبلیغی قرآن شناخته می‌شود، به‌مثابه یکی از اصول تبلیغی رسانۀ دینی در جامعۀ اسلامی در نظر گرفته شده و مورد بررسی قرار گرفته است، به همین دلیل ضرورت بحث در مورد دین و رسانه آشکار می‌شود. هدف این مقاله بیان این مطلب است که رسانۀ دینی که بر اساس تعالیم قرآنی و سیرۀ پیامبر‌(ص) و امامان معصوم‌(ع) در جامعۀ اسلامی فعالیت می‌کند، باید ویژگی «مذکِّر» بودن را داشته باشد و یادآوری‌کننده باشد. </em> <em>در این مقاله «ذاکر» و «مذکِّر» بودن ویژگی اصلی رسانه دانسته شده، و «هدایت»، هدف نهایی رسانه‌های جمعی دینی. به این ترتیب، هنجار‌های رسانۀ جمعی دینی، بر اساس مفهوم تذکر استخراج شده که در نهایت، ماهیت رسانۀ دینی با رعایت چنین هنجار‌هایی می‌تواند به جای «غفلت»، «تذکر» قرار گیرد.</em> <em>این مقاله در پی آن است تا تذکر دادن بر اساس روش‌های قرآن را به‌عنوان یکی از هنجارهای رسانه دینی در جامعۀ اسلامی تعریف کند. به این ترتیب، به بحث نظریۀ هنجاری رسانه‌ها پرداخته و برای استخراج هنجارهای «رسانۀ ذِکری» از قرآن کریم تلاش می‌کند. سؤال اصلی این تحقیق، شناسایی بایدهای رسانه دینی، بر اساس مفهوم قرآنی تذکر است؛ زیرا روش رسیدن به رسانه ذکری در این مقاله، معرفی بایدهای رسانه ذکری بیان شده است. برای رسیدن به این بایدها نیز، ابتدا تذکرات قرآن بررسی شده و سپس، در ده مقوله دسته‌بندی شده‌اند، در مرحله بعد، روشی که در هریک از مقولات برای تذکر دادن استفاده شده بود، استخراج شده و نمودار «بایدهای رسانۀ دینی، بر اساس مفهوم قرآنی تذکر» به دست آمده است.</em>