تلویزیون و توسعۀ آموزشی؛ جستاری پیرامون روند شکل‌گیری شبکه‌های آموزشی آمریکا و ایران

Abstract

<em>در دنیای معاصر رسانه‌های جمعی به عنصری اساسی در جامعه مبدل گشته و ایفاگر کارکردهای بسیاری در زندگی انسانی هستند. گسترش بسیار زیاد تولید در گونه (ژانر)ها و موضوعات مختلف در شبکه‌های تلویزیونی، بسیاری از سازمان‌ها و مؤسسات رسانه‌ای‌ جهان را بر آن داشته تا کار تولید برنامه‌های نمایشی را به‌طور تخصصی دنبال کنند. تأسیس شبکۀ تخصصی خبر و پس از آن شبکۀ آموزش، حرکت به‌سوی تخصصی شدن شبکه‌ها را نوید بخشیده است.</em> <em>در این میان و با توجه به گسترش وسایل ارتباط‌جمعی و مشکلات سیستم‌های سنتی آموزشی از سویی و همچنین، روند تخصصی شدن شبکه‌های تلویزیونی از سویی دیگر، ضرورت ورود به پارادایمی جدید در عرصۀ آموزش بیش از پیش احساس می‌شود؛ ازاین‌رو، در این تحقیق با استفاده از روش کتابخانه‌ای در پی آن خواهیم بود تا با استفاده از نظریۀ «سیستمیک» پیرامون ارتباطات توسعه ابتدائاً نحوۀ به کارگیری و استفاده از رسانه‌های جمعی به خصوص تلویزیون به‌منظور پیشبرد اهداف توسعه را بررسی و در ادامه سیاست‌ها و اولویت‌های آموزشی- رسانه‌ای‌ کشور آمریکا و شبکۀ آموزشی سیما را مورد مطالعه قرار داده و در نهایت، راهکارهایی را برای این شبکه ارائه نماییم. نتایج نشان می‌دهد ازآنجاکه شبکه‌های آموزشی آمریکا جزء شبکه‌های تخصصی آموزشی قرار داشته و برنامه‌های شبکۀ آموزش سیما در دسته تلویزیون فرهنگی، ازاین‌رو، </em><em>تمرکز بر اشکال اسطوره‌های نوین، یعنی داستان‌ها و روایت‌های رسانه‌ای‌ می‌تواند در بهبود برنامه‌های شبکه آموزش سیما اثرگذار باشد. </em> <em> </em>

<em> </em> <em><br clear="all" /> </em>