گذار به مدرنیته در شعر ابتهاج و مقایسه آن با مدرنیته غربی
چکیده
در مباحث نقد ادبی سنت، و نوگرایی(مدرنیسم) یکی از اصلیترین مسائل در حوزه هنر و ادبیات است. به ویژه در جوامعی که دوره گذار را طی میکنند، دشوارترین و در عین حال تکنیکیترین مسأله است؛ به خصوص پیوند سنّت و نوگرایی. با ظهور آشکارای شعر نو در عرصه ادبیات فارسی چهرههای سرشناسی پای در میدان نوپردازی نهادند که یکی از بارزترین این چهرهها هوشنگ ابتهاج(ه.الف.سایه) بود. شاعری که میتوان گفت به ایجاد نوعی اتحاد و همبستگی محکم میان سنّت و مدرنیسم دست یافته است و این پیوند را در اشعارش به وضوح میتوان دید. مقاله حاضر با بررسی اشعار ابتهاج جلوههای سنّتگرایی و نوگرایی در اشعار وی، و چگونگی پیوند این دو مقوله متمایز میپردازد؛ و نشان خواهد داد که هوشنگ ابتهاج نه مخالف سنت است و نه مخالف مدرنیته، بلکه در جهت پیوند میان آن دو از هیچ تلاشی فروگذار نیست.
کلید واژگان
هوشنگ ابتهاجادبیات
سنت
مدرنیسم
نقد
شماره نشریه
30تاریخ نشر
2014-07-231393-05-01
ناشر
دانشگاه آزاد اسلامی واحد جیرفتIslamic Azad University Jiroft Branch
سازمان پدید آورنده
* عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اسلامشهر.** مدرس دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اسلامشهر.
دانشآموخته رشته زبان و ادبیات فارسی، مقطع کارشناسی ارشد.
