نقش دین در پیشگیری از سرقت نوجوانان مطالعه موردی نوجوانان کانون اصلاح و تربیت قم

Abstract

جوامع در طول تاریخ همواره با آسیب‌های اجتماعی مواجه بوده‌اند و تلاش می‌کردند تا علت و انگیزه‌های اصلی این آسیب‌ها را جستجو و زمینه‌های مطالعاتی مختلفی را برای تبیین این بی‌هنجاری پدید آورده‌اند. رشد کمّی و کیفی کژروی‌های اجتماعی از مسائل حاد اکثر جوامع امروزی می‌باشد، و این امر شناسایی روش‌های علمی و عملی را جهت مقابله و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی بیش از پیش ضروری می‌سازد. در این مقاله به دنبال آنیم تا با روشی توصیفی – میدانی، و با تکیه بر داده‌های عینی و به کارگیری تحلیل‌های آماری، نقش دینداری را در میان نوجوانان سارق و غیرسارق مطالعه و راهکارهای مناسبی را جهت کاهش و پیشگیری این بزه با تأکید بر متغیر مورد مطالعه ارائه دهیم. نمونه مورد بررسی مقاله 64 نفر می‌باشد، شامل 32 نفر از سارقینی که در زمان انجام این پژوهش در کانون اصلاح و تربیت استان قم نگهداری شده‌اند، در مقایسه با 32 نفر از افراد غیربزهکار هم سن و سال که از طریق نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی در یکی از دبیرستان‌های استان انتخاب شده‌اند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه ساخته‌ شده‌ای بود که شامل 10 سؤال بسته پاسخ بوده که اعتبار و روایی آن در بخشی از جامعه مورد مطالعه به طور مقدماتی (‌پایلوت ) برآورد شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش بسته نرم افزاری spss استفاده شد. نتیجه تحلیل داده‌ها نشان داد بین دو متغیر دینداری و گرایش نوجوانان به سرقت رابطه معناداری وجود دارد؛ به این معنا که هر چه میزان مذهبی بودن کمتر باشد، میزان ارتکاب به سرقت در بین آن‌ها افزایش می‌یابد.