معرفی،بررسی و تحلیل نسخه خطی«کشف اللغات و الاصطلاحات»اثری از عبدالرحیم بن احمد سور بهاری هندی
(ندگان)پدیدآور
آدره, الهامکزازی, میرجلال الدیننوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
فرهنگ نویسی یکی ازشاخههای مهم زبان پارسی است.قرن دهم و یازدهم هجری،از درخشانترین دورههایی است که عالمان علم لغت،به ویژه در سرزمین هند،به تدوین و نگارش فرهنگنامهها پرداختهاند.«کشف اللغات و الاصطلاحات » یکی از این فرهنگنامهها است.نویسندهی این اثر«عبدالرحیم بن احمد سور بهاری هندی»از مشایخ صوفیه،کتاب خود را در قرن دهم هجری نوشته است.این کتاب در ششصد وهفتاد و سه باب و به زبانی علمی و ساده نوشته شده و در بر گیرندهی اطلاعات فراوان در زمینههای مختلف است. این جستار ضمن اشارهای کوتاه به تاریخچهی فرهنگنویسی،با ارائهی توضیحاتی چند دربارهی سلوک و اندیشهی نویسنده به بررسی ساختار،سبک و ویژگیهای زبانی این اثر میپردازد.
کلید واژگان
کشف اللغات و الاصطلاحاتفرهنگ نویسی
اصطلاحات تصوف
سبک
نسخه خطی
شماره نشریه
26تاریخ نشر
2016-02-201394-12-01
ناشر
دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج Islamic Azad University of Karaj Branchسازمان پدید آورنده
دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علوم و تحقیقات ساوه،ساوه،ایراناستاد زبان و ادبیات فارسی،عضو هیئت علمی دانشکدۀادبیات و زبانهای خارجه دانشگاه علامه طباطبایی تهران ،تهران،ایران.




