گذار به اقتصاد یادگیرنده در ایران: تبیین نقش آموزش عالی

Abstract

فرآیند تغییر فنی در کشورهای در حال توسعه اساسا یک فرآیند یادگیری است تا نوآوری، بنابراین حرکت به سمت اقتصاد یادگیرنده و اشاعه یادگیری در سطوح مختلف اقتصاد می‌تواند زیر ساخت مناسبی برای استقرار اقتصاد دانش بنیان در این کشورها باشد. به عبارت دیگر، ایجاد و اشاعه یادگیری تحت تاثیر ابعاد و عوامل مختلف قرار می‌گیرد و عامل اصلی موفقیت اقتصادی افراد، بنگاه‌ها، مناطق و اقتصادهای ملی در اقتصاد یادگیرنده است. در این مقاله ابعاد قابل توجه نظام آموزش عالی ایران به منظور گذار به اقتصاد یادگیرنده با رویکرد سیاست علم و فناوری مورد شناسایی و تبیین قرار گرفته است. رویکرد پژوهش، استقرایی و نحوه انجام آن، کیفی بوده و بر اساس تئوری داده‌بنیاد، ابعاد قابل توجه در رابطه با آموزش عالی استخراج شده‌اند. یافته‌ها نشان می-دهند که به منظور ارتقای وضعیت آموزش عالی در کشور به منظور گذار به اقتصاد یادگیرنده؛ توسعه یادگیری شغلی، ارتقاء کیفیت محتوای آموزشی با تاکید بر رابطه تئوری و عمل بر اساس مسایل واقعی جامعه و یکپارچه‌سازی دوره‌های عملی با برنامه-های آموزشی، توسعه ارتباط دانشگاه، صنعت و دولت، ایجاد و اشاعه آموزش و پژوهش بین رشته‌ای، افزایش ارتباطات بین المللی، اعمال اصلاحات در نظام آموزش عالی کشور، ایجاد برنامه‌های تحصیلی خلاق و توسعه مهارت‌های اجتماعی دانشجویان در سیستم‌های آموزشی باید مورد توجه قرار گیرد.