الگوی به‌کارگیری قابلیت‌های مدیریت دانش در دانش‌آفرینی و نوآوری‌های پلیسی

Abstract

این پژوهش بهمنظور ارائهی الگوی بهکارگیری قابلیتهای مدیریت دانش در دانشآفرینی و نوآوریهای پلیسی انجام شده است. تحقیق حاضر از لحاظ هدف، کاربردی؛ براساس روش، توصیفی- پیمایشی؛ براساس نوع داده، کمّی و براساس نقش محقق، مستقل از فرآیند تحقیق است. جامعهی آماری این تحقیق، اعضای خبرگان سازمان ناجاست که با استفاده از فرمول تعیین حجم کوکران نمونهای صدوهفتادوشش نفری از آنها به روش تصادفی ساده انتخاب شده است. برای جمعآوری داده‌ها از پرسشنامهای استفاده شده که اعتبار درونی و بیرونی آن ارزیابی و سنجش شده است. برای تحلیل داده‌های این تحقیق از آزمونهای آماری تحلیل عاملی، همبستگی استفاده شده است. نتایج، نشان می‌دهد قابلیتهای مدیریت دانش، اعم از فرآیندی و زیرساختی به دو طریق بر نوآوری سازمانی پلیس تأثیرگذار بوده است؛ ابتدا بهصورت غیرمستقیم از طریق تأثیرگذاری بر تولید دانش پلیسی، سپس به‌صورت مستقیم و بیواسطه، بر نوآوری پلیس تأثیر میگذارند. سازمان ناجا باید زمینههای لازم را برای تقویت این قابلیتها با تغییر رویکرد پژوهشمحوری سازمان به سمت پژوهش‎های توسعهای و بنیادین، استفاده از دانش موجود در ایجاد و ارائهی خدمات جدید و بهکارگیری دانش در فرآیندهای حل مسئله را فراهم آورد.