بررسی تأثیر طراحی محیطی در مناطق حاشیه نشین شهر ارومیه در میزان جرایم شاخص

Abstract

رویکرد امنیت از طریق طراحی (CPTED)، یکی از موثرترین و کارآترین رویکردها در زمینه ارتقاء امنیت شهری است که می‌تواند نقش بسزایی در ایمن‌سازی فضاهای شهری ایفا نماید. پژوهش حاضر بر اساس هدف از نوع کاربردی و بر اساس ماهیت و روش‌شناسی تحقیق در زمره تحقیقات توصیفی - تحلیلی و روش تجربی- پیمایشی است. در این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین طراحی و برنامه‌ریزی فضاهای شهری و پیشگیری از وقوع جرایم شاخص در تبیین ادبیات و سوابق موضوع تحقیق و ارائه مدل تحلیلی از مطالعات کتابخانه‌ای و برای جمع‌آوری اطلاعات با توجه به ماهیت تحقیق از روش‌های میدانی و مصاحبه استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش، کل شهروندان مناطق شش‌گانه حاشه نشین شهر ارومیه (دیگاله، کشتارگاه، اسلام‌آباد، حاجی پیرلو، وکیل‌آباد، چلوچاپان) بوده و جمعیت نمونه آماری نیز 250 نفر از شهروندان مختلف می‌باشد. اطلاعات بدست آمده از پرسشنامه‌ها در نرم‌افزار Spss و با استفاده از آزمون‌های‌ رگرسیون چندمتغیره برای تشخیص وجود رابطه بین متغیرهای وابسته و مستقل و از آزمون ضریب همبستگی پیرسون نیز برای تبیین شدت رابطه بین متغیرهای تحقیق بررسی و تحلیل شدند و نهایتاً فرضیات مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج تحقیق حاکی از وجود رابطه مستقیم و معنادار بین متغیرهای مستقل و وابسته تحقیق می‌باشد هر چقدر مؤلفه‌های طراحی محیطی(نظارت، قلمروگرایی، تصویر و نگهداری از فضا، فعالیت پشتیبانی، سخت کردن هدف جرم) در بین ساکنین در فضاهای شهری تقویت یابد به همان اندازه، میزان جرایم شاخص نیز در مناطق حاشیه‌نشین کاهش خواهد یافت.