ارزیابی احساس امنیت شهری با رویکرد پایدار ملی (موردمطالعه: استان کردستان)

Abstract

مقدمه: امنیت پیش زمینه یک اجتماع سالم و بسترساز توسعه جوامع انسانی است. سعادت یک اجتماع در گرو حفظ و بقاء امنیت و احساس ناشی از آن است. در این میان، ضرورت پرداختن به موضوع امنیت شهری از آنجایی مهم می‌شود که وابستگی متقابل میان امنیت و توسعه اجتناب‌ناپذیر است. امنیت زمینه‌ساز و بستر توسعه اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی است. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف سنجش امنیت شهر در شهرستان‌های استان کردستان و تعیین عوامل مؤثر بر ناامنی فضاهای شهری این استان صورت گرفته است. روش: روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش‎شناسی، توصیفی بوده که جامعه آماری شامل 1016947 نفر جمعیت بالای 20 سال استان کردستان است. با استفاده از روش نمونه‎گیری تصادفی ساده و بر اساس فرمول کوکران، حجم نمونه 384 نفر برآورد شده است و برای شناسایی ابعاد احساس امنیت از ابزار پرسشنامه استفاده شده که با احصاءء 23 مؤلفه در قالب 4 بعد جانی، ناموسی، اقتصادی و اجتماعی مورد مطالعه قرار گرفته است. یافته‎ها: یافته‎های پژوهش نشان می‎دهد که با افزایش ناهمگنی بین شهرستان‌ها، مقدار ماتریس شباهت شاخص‎های امنیت افزایش می‌یابد. همچنین، ابعاد احساس امنیت که مهمترین بخش پژوهش در احصاء نتایج پژوهش است، امنیت ناموسی دارای بیشترین میانگین و همچنین، کمترین مقدار میانگین مربوط به امنیت جانی است. نتیجه‎گیری: نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد شهرستان‌های بانه و بیجار بر اساس شاخص‌های پژوهش، در وضعیت مطلوب امنیت شهری هستند و شهرستان‌های مریوان، دهگلان و سروآباد در وضعیت نامطلوب امنیت شهری قرار دارند.