طراحی الگوی راهبردی پلیس در پیشگیری از جرایم اطفال و نوجوانان

Abstract

زمینه و هدف: داشتن یک الگوی پیشگیری از جرم متناسب با شرایط و وضعیت صغار و نوجوانان می‌تواند به پلیس برای پیشبرد یکی از اهدافش که پیشگیری از وقوع جرایم است، کمک فراوانی کند، هدف این تحقیق طراحی الگوی راهبردی پلیس در پیشگیری از جرایم اطفال و نوجوانان است. روش: این تحقیق از نوع توسعه‌ای و از منظر روش‌شناسی، پژوهش کیفی و از تکنیک داده بنیاد برای دست‌یابی به الگو استفاده شده است. جامعه آماری در این پژوهش، صاحب‌نظران و فعالان حوزه‎ پیشگیری از جرایم اطفال و نوجوانان (مدیران کانون اصلاح و تربیت استان تهران) و مدیران ارشد انتظامی (افراد مُشرف و مرتبط با مأموریت پیشگیری از جرم) هستند که با 22 نفر از خبرگان از روش نمونه‌گیری هدفمند تا رسیدن به هم‌گرایی جواب‌ها مصاحبه شد. یافته‌ها: در این پژوهش 290 مقوله فرعی و 40 مقوله اصلی (عوامل علّی 5 مقوله، پدیده محوری 9 مقوله، عوامل زمینه‌ای 8 مقوله، عوامل مداخله‌گر 9 مقوله، راهبردها 4 مقوله و پیامدها 5 مقوله اصلی) استخراج گردید. نتایج: پلیس با راهبرد فرایند محور (چابک سازی سازمان، افزایش مهارت‌های ارتباطی، فنی و ادراکی کارکنان، کاهش هزینه‌های موازی و ...)، و با راهبردهای وضعی (دادن قدرت تصمیم‌گیری بیشتر به افسران پلیس اجتماعی، مقابله با خرده فرهنگ‌های متعارض و شبکه‌های نشر انحرافات جنسی در فضای مجازی، اجرای قوانین پیشگیرانه محدودیت رفت و آمد، پاک سازی محلات، اختلال در بازار اموال مسروقه، کنترل فضای مجازی، بازداشت و توقیف، کشف جرم) و با راهبردهای جامعه محوری (برنامه های آموزش محور با بهره گیری از ظرفیت مدارس، رسانه، نهادهای مذهبی و ...) و با راهبرد پیشگیری مشارکتی و چندنهادی (راه اندازی نظام رصد پیشگیری از جرم با محوریت ناجا، همکاری با نهادهای آموزشی، بهداشتی، اجتماعی، مذهبی، قضایی، برنامه‌ریزان شهری و حوزه فن‌آوری) می‌تواند نقش اساسی در پیشگیری از جرایم اطفال و نوجوانان ایفا نماید.