بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر نزاع و خشونت بین‌فردی جوانان با تأکید بر امنیت اجتماعی(موردمطالعه: جوانان 30-18 ساله شهر همدان)

Abstract

مقدمه: امروزه نزاع بین فردی به‌ویژه در بین جوانان به‌عنوان یک آسیب اجتماعی، یکی از شاخص‌های مهم ایجاد و گسترش خشونت در جامعه تلقی می‌شود که در بین جوانان به وقوع می‌پیوندد و امنیت اجتماعی را مورد تهدید و مانع توسعه اجتماعی می‌شود. از این رو پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل اجتماعی مؤثر بر نزاع و خشونت بین‌فردی جوانان با تأکید بر امنیت اجتماعی انجام پذیرفت. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی از نوع پیمایشی و همبستگی می‌باشد. جامعه‌ی هدف شامل جوانان 18-30 ساله شهر همدان است که با استفاده از فرمول کوکران، تعداد نمونه‌ها 382 نفر محاسبه و از طریق روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای به‌صورت تصادفی انتخاب و به پرسشنامه موردنظر پاسخ دادند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد بین میزان تعامل با خانواده، تعامل با دوستان، تعهد به هدف‌های قراردادی و مرسوم جامعه، مشارکت و درگیر بودن در فعالیت‌های روزمره و تعهد به ارزش‌های اجتماعی با میزان گرایش به نزاع و خشونت بین فردی جوانان رابطه معکوس و معناداری وجود دارد که در ادامه نتایج رگرسیون نیز مشخص ساختند؛ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ توانایی ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ در پیش‌بینی نزاع و خشونت بین فردی از طریق میزان تعهد به هدف‌های قراردادی و مرسوم جامعه صورت گرفته و کمترین نیز متعلق به میزان تعامل با خانواده بوده است. نتیجه‌گیری: پدیده نزاع و خشونت در جوامع شهری مانند همدان، از آن دسته آسیب‌هایی هستند که متأثر از عوامل اجتماعی از جمله میزان تعامل با خانواده، تعامل با دوستان، تعهد به هدف‌های قراردادی و مرسوم جامعه، مشارکت و درگیر بودن در فعالیت‌های روزمره و تعهد به ارزش‌های اجتماعی است که لازم است در استان همدان، این عوامل مورد توجه دستگاه‌های اجرایی و متولی امر قرار گیرد تا بتوانند با اقدامات مناسب از جمله تقویت سرمایۀ اجتماعی و عوامل نامبرده از تداوم و تشدید پدیدة نزاع و خشونت در بین جوانان پیشگیری کنند.