مقایسه اثرات تورم و بیکاری بر امنیت اجتماعی در ایران

Abstract

مقدمه: به‌کارگیری سیاست‌‌های اقتصادی نادرست می‌تواند با ایجاد نابرابری‌های درآمدی و شکاف اجتماعی، زمینه‌های بروز انواع جرائم را فراهم ساخته و امنیت اجتماعی را به خطر اندازد. هدف مقاله حاضر، بررسی عوامل اقتصادی مؤثر بر امنیت با تأکید بر مؤلفه‌های نرخ تورم و بیکاری است. روش: در این مقاله با تدوین مدلی تجربی مبنی بر تئوری های اقتصادی و استفاده از داده های سری زمانی طی سال های 97- 1373 و به کار بردن مدل اتورگرسیو برداری با وقفه گسترده (ARDL) به بررسی و مقایسه اثرات تورم و بیکاری بر امنیت اجتماعی در ایران پرداخته شده است. در این تحقیق از متغیر جرم به عنوان شاخص نبود امنیت اجتماعی استفاده شده است. یافته‌ها: با توجه به ضرایب تخمینی نرخ تورم در کوتاه‌مدت با ضریب 16/0 تأثیر مثبت و معناداری بر نرخ جرم و جنایت دارد. همچنین، متغیر نرخ بیکاری در کوتاه‌مدت با ضریب معنادار 08/0 می‌تواند امنیت اجتماعی را تحت‌تأثیر قرار دهد. در بلندمدت نرخ تورم با ضریب معنادار 24/2 و نرخ بیکاری با ضریب معنادار 18/0 بر میزان جرم و جنایت و در نتیجه، امنیت اجتماعی تأثیر می‌گذارند. نتیجه‎گیری: امنیت اجتماعی دارای ریشه‌های اقتصادی است. مطابق نتایج این تحقیق، تورم و بیکاری در کوتاه‌مدت و بلندمدت اثر مثبت و معنادار بر میزان جرائم در ایران دارد. لازم به ذکر است که اثرات بلندمدت هر دو متغیر بیشتر از اثرات کوتاه‌مدت آن‌ها می‌باشد. از طرف دیگر، با توجه به نتایج تحقیق، تورم نسبت به بیکاری، هم در کوتاه‌مدت و هم در بلندمدت، تأثیر بیشتری بر میزان جرائم می‌گذارد، در نتیجه امنیت اجتماعی را بیشتر تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.