عوامل مرتبط با احساس امنیت با تأکید بر احساس نابرابری

Abstract

مقدمه: احساس امنیت، پدیده‌ای چند بعدی است که در صورت نبود آن در میان افراد یک جامعه، توسعه جامعه امری غیرممکن خواهد بود. یکی از پیش‌شرط‌های به‌وجود آمدن احساس امنیت، وجود احساس برابری در میان افراد جامعه است.در این تحقیق به بررسی عوامل مرتبط با احساس امنیت با تأکید بر احساس نابرابری پرداخته شده است. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش، پیمایش مقطعی است. جامعه آماری تحقیق، افراد 18 سال به بالای استان لرستان هستند که به روش خوشه‌ای چند مرحله‌ای، تعداد 384 نفر از آنها انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها نیز پرسشنامه بوده است. یافته‌ها: میانگین احساس نابرابری پاسخگویان 80/2 و میانگین احساس امنیت آنها 93/2 (از دامنه 1 تا 5) بوده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که متغیرهای سن، جنس، وضعیت تأهل، تحصیلات، نوع نگرش به عملکرد پلیس، سرمایه اجتماعی، میزان دینداری، میزان استفاده از وسایل ارتباط‌جمعی، احساس نابرابری و ابعاد آن با احساس امنیت ارتباط داشته‌اند. نتایج تحلیل چند متغیری نیز نشان می‌دهند به‌جز شش متغیر مستقل وضعیت تأهل، تحصیلات، نوع نگرش به عملکرد پلیس، سرمایه اجتماعی، میزان استفاده از وسایل ارتباط‌جمعی و احساس نابرابری، سایر متغیرها به دلیل داشتن واریانس مشترک از معادله رگرسیون خارج شده‌اند. این متغیرها 544/0 از واریانس احساس امنیت را تبیین کرده‌اند. نتیجه‌گیری: این پژوهش نشان داد میزان احساس نابرابری و احساس امنیت در استان لرستان در حد متوسطی بوده است.همچنین مهم‌ترین متغیر مستقل در تبیین متغیر وابسته، احساس نابرابری بوده است. از این‌رو می‌توان گفت، افزایش احساس برابری افراد جامعه می‌تواند نقش مؤثری بر افزایش احساس امنیت آنها داشته باشد.