مطالعه رابطه بین اعتماد اجتماعی و مخاطره در شهر تهران با تاکید بر مخاطرات انتظامی-امنیتی

Abstract

مقدمه: مخاطره، احتمال وقوع یک حادثه نامطلوب را دربردارد. مخاطره به‌مثابه واقعیتی برساخته، هم جدید است و هم پیوندی وثیق با تحولات اجتماعی دارد. در این تحقیق به دنبال مطالعه رابطه بین اعتماد اجتماعی و مخاطرات امنیتی- انتظامی و مخاطرات اجتماعی- فرهنگی هستیم. روش: روش این مقاله کمی، تکنیک آن پیمایش و ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه است. جامعه آماری این تحقیق کلیه افراد بین 28 تا 42 ساله شهر تهران هستند که تعداد آن‌ها با استفاده از فرمول کوکران 384 نفر برآورد شد. شیوه نمونه‌گیری در تحقیق حاضر، نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای است. یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان می‌دهند که میانگین مخاطرات امنیتی- انتظامی و مخاطرات اجتماعی- فرهنگی بیش‌ازحد متوسط است. نتایج آزمون فرضیه‌ها نیز نشان داد که متغیر اعتماد نهادی با متغیرهای مخاطره امنیتی- انتظامی و مخاطره اجتماعی- فرهنگی، متغیر اعتماد به دیگران با مخاطرات امنیتی- انتظامی و متغیر اعتماد به آینده با مخاطره امنیتی- انتظامی، مخاطره فرهنگی- اجتماعی رابطه معنادار، منفی و غیرمستقیمی دارد. نتیجه‌گیری: برخلاف نظریه‌های جامعه مخاطره، افزایش اعتماد اجتماعی در شهر تهران می‌تواند کاهش مخاطرات را در پی داشته باشد.