تحلیلی بر وضعیت کاربست یافته‌های پژوهشی در ناجا

Abstract

کاربست پژوهش یکی از مفاهیم بسیار مهم در مدیریت پژوهشی است که به اعتقاد صاحب‌نظران، بی‌توجهی به آن موجب بی ثمر ماندن تلاش‌های پژوهشی می‌شود. هدف کلی پژوهش حاضر، بررسی و توصیف وضعیت کاربست یافته‌های پژوهشی در رده‌های تحقیقاتی ناجا و ارائه راهکارهای عملی به تصمیم‌گیران و مخاطبان یافته‌های مذکور برای استفاده بهینه از یافته‌های پژوهشی است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی- اسنادی است. جامعه آماری این پژوهش را تمامی طرح‌های تحقیقاتی پذیرفته شدۀ فرماندهان، معاونان و رؤسای پلیس‌های تخصصی تشکیل می‌دهند که به دلیل محدود بودن جامعه آماری، نمونه گیری به صورت تمام‌شماری انجام شد. ابزار گردآوری داده‌های این تحقیق، مصاحبه و بررسی اسناد و مدارک موجود است. نتایج تحقیق نشان داد که مدیران و فرماندهان ناجا به میزان «متوسط» از نتایج تحقیقات اتمام یافته مطلع می‌شوند و این اطلاع عمدتاً از طریق شرکت در شوراهای پژوهشی و مطالعۀ گزارش‌های پژوهشی حاصل می‌شود و یافته‌های پژوهشی بیشتر در سیاست گذاری‌ها وتصمیم گیری‌های فرماندهان و مدیران مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین، موانع ارتباطی در رأس موانع کاربست یافته‌های تحقیقاتی در ناجا قرار دارند و بعد از آن، موانع فرهنگی، موانع روش‌شناختی، موانع انسانی و موانع سازمانی به ترتیب بیشترین تا کمترین تأثیر را در کاربست نتایج و یافته‌های پژوهشی دارند.