مقایسۀ نیمرخ شخصیتی سارقان وسایل نقلیه با افراد بهنجار

Abstract

زمینه و هدف: ویژگی‌های شخصیتی یکی از عوامل اصلی مرتبط با بروز انواع جرائم است، به‌طوری که گزارش شده است؛ شیوع اختلالات روانی در زندانیان بالاتر از جمعیت بهنجار است و همچنین اختلالات شخصیت شایع‌ترین نوع اختلالات روانی در میان زندانیان است. لذا پژوهش حاضر با هدف مقایسۀ نیمرخ شخصیتی سارقان وسایل نقلیه با افراد بهنجار در شهر اردبیل صورت گرفت. روش: این پژوهش با روش توصیفی از نوع علی– مقایسه‌ای انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش حاضر شامل تمامی سارقان وسایل نقلیۀ زندانی و افراد بهنجار شهر اردبیل در سال 97-1396 بودند که از میان آن‌ها با استفاده از روش نمونه­گیری در دسترس، تعداد 90 نفر (45 نفر از سارقان وسایل نقلیۀ زندانی و 45 نفر از افراد بهنجار) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر پرسشنامۀ بالینی چندمحوری میلون- 3 (1994) بود. داده‌ها با روش تحلیل واریانس چندمتغیری و با استفاده از نرم‌افزار SPSS22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در اختلالات خودشیفتگی، اسکیزوتایپال، مرزی، پارانوئید، هذیانی و سوءمصرف الکل در سطح (01/0>P) و در اختلالات ضداجتماعی، دگرآزار، مانیک و سوءمصرف مواد در سطح (05/0>P) تفاوت معنی­داری بین دو گروه سارقان وسایل نقلیه و افراد بهنجار وجود داشت. نتیجه‌گیری: در مجموع با توجه به یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که اختلالات شخصیت از متغیر‌های مرتبط با بروز سرقت وسایل نقلیه است؛ به‌طوری که سارقان وسایل نقلیه دچار درجات بالاتری از اختلالات شخصیت در مقایسه با افراد بهنجار می‌باشند.