نقش تعاملات اجتماعی کارکنان پلیس در مدیریت پیشگیری از جرم

Abstract

تعامل اجتماعی کارکنان پلیس با مردم به‌عنوان یکی از مهارت‌های مهم ارتباطی پلیس نقش به سزایی در اجرای هرچه بهتر مأموریت‌ها به‌ویژه در زمینۀ مدیریت پیشگیری از جرم دارد. هدف این مطالعه، بررسی نقش تعاملات اجتماعی کارکنان پلیس در مدیریت پیشگیری از جرم است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش توصیفی- تحلیلی است. در بخش نظری با بهره‌گیری از نظریه‌های مطرح علمی در خصوص تعاملات اجتماعی و سرمایۀ اجتماعی به تدوین سه فرضیه و در بخش تجربی، از ابزار پرسشنامۀ محقق ساخته استفاده ‌شده است. حجم نمونه براساس فرمول کوکران 384 نفر به‌وسیلۀ نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای از بین مراجعان به کلانتری‌های فاتب بین سنین 15 تا 60 سال به روش احتمالی تعیین و اطلاعات لازم از شهروندان تهرانی جمع‌آوری شد. برای سنجش پایایی تحقیق از آلفای کرونباخ استفاده شد که با حذف دو گویۀ غیر مرتبط، پرسشنامه با آلفای 85/0 تأیید شد. یافته‌های این تحقیق نشان داد که میزان تعامل اجتماعی کارکنان پلیس با مردم از دید پاسخگویان در حد متوسط و اعتماد مردم به پلیس به میزان زیاد است. با اثبات سه فرضیۀ تحقیق مشخص شد که تعاملات اجتماعی پلیس با مردم خصوصاً در ابعاد سه‌گانۀ گفتمانی، عاطفی و مبادله‌ای همگی تأثیر به سزایی در افزایش همکاری مردم با پلیس در طرح‌های پیشگیرانۀ انتظامی در سه وضعیت کیفری، وضعی و اجتماعی داشته و همبستگی 0/88 بین متغیرها و 0/77 = R2 تأیید کنندۀ آماری این رابطه است.