نقش مشارکت نهادهای مردمی در پیشگیری اجتماعی از جرم

Abstract

امروزه ایده های جدیدی تحت عنوان نوآفرینی حکومت و گرایش به سمت حکومت جامعه‌محور (توانمندسازی به‌جای خدمات‌رسانی) باعث شده دولت‌مردان و مدیران دولتی به‌جای خدمات‌ رسانی‌هایی که درگذشته به شهروندان ارائه می‌دادند، تشکل‌های محلی و سازمان‌های اجتماعی مردمی را به‌گونه‌ای توانمند سازند تا امور مربوط به جامعه خویش را سازمان‌دهی کنند. اقدامات پلیس جامعه‌محور برای جلب مشارکت نهادهای مردمی در پیشگیری از جرم از جملۀ این ایده‌هاست. تأثیر مشارکت سازمان‌های مردم‌نهاد خرم‌آباد در پیشگیری اجتماعی از جرم در همین راستا مورد مطالعه قرار گرفت و با استفاده از نظریه‌های علمی، چهار فرضیه در خصوص تأثیر مشارکت‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نهادهای مردمی بر پیشگیری از جرم مطرح و با روش پیمایشی و ابزار پرسشنامۀ محقق ساخته مورد سنجش قرار گرفت. جامعۀ آماری شامل کارکنان و کارشناسان اجتماعی، قضایی و انتظامی پلیس و مدیران و کارکنان سازمان‌های مردم‌نهاد بودند که به‌صورت تمام شمار 180 نفر پاسخگو بودند. روایی ابزار تحقیق با اخذ نظر اساتید و نخبگان و پایایی آن با محاسبۀ آلفای کرونباخ (مشارکت اجتماعی 83/0، اقتصادی 79/0 و فرهنگی 73/0) صورت گرفت. یافته‌های تحقیق نشان داد که مشارکت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نهادهای مردمی در پیشگیری از جرائم نقش داشت و در این‌ بین، مشارکت اجتماعی از تأثیرگذارترین عوامل و بعد از آن، مشارکت‌های فرهنگی و اقتصادی قرار داشتند. مشارکت سازمان‌های مردم‌نهاد می تواند موجب کاهش جرائم شود. به هر میزان که سمن ها در پیشگیری از جرم مشارکت کنند فرهنگ مشارکت در پیشگیری از جرائم را در جامعه رواج داده و ارتباط بهتری بین پلیس و مردم به وجود می آید که به ‌نوبۀ خود باعث کاهش جرائم خواهد شد.