رتبه‌بندی اهمیت مؤلفه‌های سبک زندگی در احساس امنیت شهروندان

Abstract

امروزه مفهوم امنیت به‌تدریج و با گسترۀ بیشتری تحول‌یافته و دارای ابعاد تازه‌ای شده است. به‌گونه‌ای که دولت‌ها، امنیت را در جلب رضایت مردم و نه کسب قدرت، سراغ می‌گیرند. سبک زندگی در این پژوهش در قالب ده بعد و همچنین، احساس امنیت شهروندان در قالب چهار بعد اقتصادی، اجتماعی، نوامیس و جانی مورد سنجش قرار گرفته است. در همین راستا، پژوهش حاضر به رتبه‌بندی اهمیت مؤلفه‌های سبک زندگی در احساس امنیت شهروندان با استفاده از تکنیک تاپسیس فازی پرداخته است. روش پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی، از نظر داده‌ها، کمی و از نظر نوع مطالعه، توصیفی - پیمایشی است. ابزار سنجش این پژوهش با بهره‌گیری از سنجش نظرات نمونه‌های آماری کارشناسان خبره با ابزار اندازه‌گیری متغیرهای زبانی فازی و روش تاپسیس فازی صورت گرفته است. نظرات 15 تن از خبرگان در خصوص اهمیت هر یک از گزینه‌ها (مؤلفه‌های سبک زندگی) در نظر هر یک از معیارها (ابعاد احساس امنیت)، در قالب تابع عضویت متغیرهای زبانی، جمع‌آوری شد. نتایج تحقیق نشان داد که مؤلفۀ معنوی با شاخص نزدیکی نسبی (51/0) بالاترین رتبه را در احساس امنیت شهروندان دارا است. همچنین، به ترتیب اولویت مؤلفۀ سلامت اجتماعی، پیشگیری از حوادث، پیشگیری از بیماری‌ها، سلامت روان‌شناختی، ورزش و تندرستی، سلامت جسمانی، اجتناب از داروها و مواد مخدر، کنترل وزن و تغذیه، رتبه‌های بعدی را دارا می‌باشند. سلامت محیطی با شاخص نزدیکی نسبی (16/0)، پایین‌ترین اولویت را در احساس امنیت شهروندان دارا است. همچنین، در میان ابعاد احساس امنیت، بعد امنیت جانی بیشترین وزن را در احساس امنیت شهروندان دارا است. سپس به ترتیب معیارهای احساس امنیت نوامیس، اجتماعی و اقتصادی در رتبه‌های بعدی اهمیت قرار می‌گیرند.