بررسی نقش سرمایۀ اجتماعی در امنیت محلات شهر تهران با رویکرد امنیت محله محور

Abstract

یکی از رسالت‌های پلیس محله، اقدام به همکاری گسترده با نهادهای محلی و شهروندان به‌منظور حفظ بیشتر امنیت محلات است. پژوهش حاضر باهدف «بررسی نقش سرمایۀ اجتماعی در امنیت محلات شهر تهران با رویکرد امنیت محله انجام‌ شده است. روش این تحقیق به دو صورت مطالعه اسنادی و پیمایشی (ابزار پرسشنامه) است. جامعۀ آماری تحقیق در منطقۀ شانزده تهران دارای سه کلانتری خزانۀ بخارایی، نازی‌آباد و جوادیه است و حجم نمونه به تعداد 400 نفر از شهروندان این منطقه در نظر گرفته شد. نحوۀ نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی در دسترس انتخاب‌شده است و در انتها، با استفاده از نرم‌افزار لیزرل و SPSS به تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها و توصیف پرسشنامه پرداخته شد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که بین سرمایۀ اجتماعی و امنیت رابطۀ مستقیم وجود دارد. هر چه سرمایۀ اجتماعی در محلات پایین باشد، میزان امنیت محلات نیز پایین است و بالعکس، هر چه سرمایۀ اجتماعی افزایش یابد، میزان امنیت محلات نیز بالاتر می‌رود و مشخص شد که مشارکت عمومی ازجمله سرمایه‌های اجتماعی محسوب می‌شود و هر چه مردم با نیروهای پلیس در برقراری امنیت محلات خود همکاری کنند، امنیت محله‌شان بالاتر می‌رود و شهروندان با همسایگان و مسئولان محلی خود همکاری لازم را در جهت برقراری امنیت ایفا می‌کردند. همچنین، اطلاع‌رسانی همگانی و آموزش‌های لازم از قوانین و مقررات محلی از سوی نیروهای پلیس به آحاد جامعه نقش مؤثری نیز در برقراری امنیت محلات داشته است و شهروندان نسبت به عملکرد نیروی‌های انتظامی در برقراری امنیت اعتماد اجتماعی کامل داشتند.