نقش پلیس اطلاعات و امنیت عمومی در کاهش تهدیدات فرهنگی (فرقه‌های نوظهور؛ شیطان پرستی)

Abstract

تهدید نرم را می‌توان تهدیدی دانست که باعث دگرگونی در هویت فرهنگی و الگوهای رفتاری مورد قبول یک نظام سیاسی می‌شود. این تهدید، نوعی اعمال قدرت با روش‌های نرم افزاری در ابعاد سه‌گانۀ حکومت، اقتصاد و فرهنگ است که از طریق تأثیر بر اندیشه و الگوهای رفتاری در این حوزه‌ها و جایگزینی الگوهای رفتاری بازیگر مهاجم، محقق می‌شود. برخی سازمان‌ها از جمله سازمان پلیس که مأموریت آن‌ها می‌تواند متأثر از تهدیدات نرم باشد، باید ضمن شناخت این‌گونه تهدیدات، نسبت به روزآمدی برای مقابله یا خنثی‌سازی تهدیدات نرم اقدام کنند. هدف از مطالعۀ حاضر، بررسی رابطۀ مأموریت پلیس اطلاعات و امنیت عمومی با تهدیدات نرم فرهنگی ناشی از نمادسازی فرقه‌های نوظهور است. جامعۀ آماری پژوهش حاضر را کارکنان پلیس اطلاعات تهران بزرگ که دارای مدرک کارشناسی به بالا با حداقل شش سال خدمت می‌باشند؛ تشکیل می‌دهند که بر اساس روش نمونه‌گیری تصادفی ساده با حجم نمونه به تعداد 70 نفر تعیین شدند. ابزار پژوهش را پرسش‌نامۀ 20 سؤالی تشکیل داده است. روایی ابزار به وسیلۀ روایی صوری تأیید و اعتبار آن به وسیلۀ آلفای کرونباخ محاسبه که مقدار آن برای این پرسش‌نامه، 76/0 به دست آمد. روش این ابزار روی گروه نمونه اجرا و بر اساس آزمون آماری همبستگی پیرسون و t تک نمونه‌ای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان می‌دهد بین ابعاد سه‌گانۀ مأموریت پلیس اطلاعات و امنیت عمومی با کاهش تهدیدات فرهنگی ناشی از نمادسازی فرقه‌های نوظهور، رابطۀ معنی‌داری وجود دارد که از همبستگی زیادی برخوردار است. نتایج تحقیق بیانگر آن است که مأموریت پلیس اطلاعات و امنیت عمومی با ضریب همبستگی معادل 79/0 موجب کاهش تهدیدات فرهنگی ناشی از نمادسازی فرقه‌های نوظهور می‌شود. بنابراین، توجه جدی به شاخص‌ها، مؤلفه‌ها و ابعادی که موجب تقویت پلیس اطلاعات و امنیت عمومی می‌شود، می‌تواند موجبات کاهش تهدیدات فرهنگی ناشی از نمادسازی فرقه‌های نوظهور را در جامعه فراهم آورد.