مقایسه و رتبه‌بندی مقیاس‌های سلامت عمومی زنان بزه دیدۀ جرم با زنان عادی در شهر تهران

Abstract

زمینه و هدف: بزه دیده فردی است که از نظر جسمی و روانی یا اقتصادی یا حقوقی دچار آسیب شده است. بزه دیدگی می‌تواند همراه آسیب‌های فراوانی باشد که از آن جمله می‌توان به آسیب‌ها روان‌شناختی آن اشاره کرد. هدف این مطالعه، مقایسۀ سلامت عمومی و رتبه‌بندی مقیاس‌های آن در زنان بزه دیده جرم و افراد عادی بوده است. روش: تحقیق حاضر از نظر ماهیت، جزء تحقیقات پس رویدادی یا علی – مقایسه‌ای است. جامعۀ اول آن شامل زنان بزه دیده و جامعۀ دوم آن زنان عادی شهر تهران بوده‌اند که از نمونۀ جامعۀ اول 99 نفر به‌صورت روش نمونه‌گیری در دسترس و نمونۀ جامعۀ دوم شامل 123 نفر به‌صورت تصادفی خوشه‌ای انتخاب شده و سلامت عمومی آنان از طریق پرسشنامۀ GHQ مورد اندازه‌گیری و مقایسه قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد؛ اولاً بین میانگین مقیاس‌های سلامت دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد که این تفاوت فقط در مقیاس مشکلات جسمانی معنادار نیست. به عبارت دیگر، هر چند گروه بزه دیده از نظر مشکلات جسمانی دارای میانگین بالاتری است، ولی این تفاوت معنادار نیست و ثانیاً بین میانگین رتبه‌ای مقیاس‌های سلامت روان زنان بزه دیده تفاوت وجود دارد، به طوری‌که مشکلات ارتباط اجتماعی دارای بالاترین و افسردگی دارای پایین‌ترین میانگین رتبه‌ای است. نتیجه‌گیری: می‌توان گفت به جز مقیاس مشکلات جسمانی، در سایر مقیاس‌ها تفاوت معناداری بین دو گروه وجود دارد و مشکلات ارتباطی بالاترین میانگین رتبه‌ای در بین زنان بزه دیده به خود اختصاص داده است.