رابطه احساس امنیت، دینداری و بهداشت روانی با رضایت شغلی زنان

Abstract

زمینه و هدف: احساس امنیت همواره از دغدغه‌های نوع بشر در طول تاریخ بوده است. احساس امنیت یک پدیده روان‌شناختى – اجتماعى و دارای ابعاد گوناگون است. محققین زیادی رابطه این متغیر با متغیرهای متنوع موجود در محیط کار، از جمله رضایت شغلی را مورد بررسی قرار داده‌اند. در این پژوهش رابطه احساس امنیت، دینداری و بهداشت روانی با رضایت شغلی در زنان بررسی شد. روش: روش تحقیق مطالعه حاضر توصیفی(همبستگی) است. به این منظور از 195زن شاغل دستگاه‌های دولتی شهر رشت که به‌صورت تصادفی انتخاب شده‌اند خواسته شد به پرسشنامه‌های تحقیق پاسخ دهند. داده‌های بدست آمده از 181 پرسشنامه کامل با آزمون‌های t استیودنت(گروه‌های مستقل)، همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون با استفاده از نرم افزار SPSS-18 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: بین احساس امنیت، دینداری، بهداشت روانی و رضایت شغلی زنان رابطه معناداری وجود دارد. تفاوت بین احساس امنیت، بهداشت روانی و رضایت شغلی زنان بر‌حسب وضعیت تاهل و سابقه کار معنی‌دار بود. اما بین دینداری زنان شاغل مشارکت‌کننده در پژوهش تفاوت معناداری مشاهده نشد. تحلیل رگرسیون به شیوه گام به گام نیز نشان داد که بهداشت روانی و احساس امنیت، به ترتیب اولویت رضایت شغلی زنان را پیش‌بینی می‌کنند. نتیجه‌گیری: امروزه اشتغال زنان در جامعه به‌عنوان یک مسأله اجتماعی با امنیت فردی و اجتماعی زنان، خانواده و جامعه گره خورده است. به گونه‌ای که هر عامل مرتبط با آن از حیث امنیت اجتماعی و نیز روان‌شناختی و جامعه‌شناختی حائز اهمیت و بررسی است. احساس امنیت زنان در جامعه و بخصوص زنان شاغل در محیط‌های شغلی (بخشی از نتایج پژوهش) خود نشان دهنده بالا بودن امنیت اجتماعی و تلاش پلیس در تامین امنیت جامعه است.